ThaiTranslation Galleries

Clouded Leopard : ชื่อ: เสือลายเมฆ เพศ: ตัวเมีย วันเกิด: ๒ มีนาคม ๒๕๕๕ สถานที่เกิด: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว, จ.ชลบุรี, ประเทศไทย ข้อมูล: เสือลายเมฆ (อังกฤษ: Clouded leopard) เสือประเภทหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Neofelis nebulosa อยู่ในวงศ์เสือ (Felidae) มีขนาดเล็กกว่าเสือดาว (Panthera pardus) แต่มีขนาดใหญ่กว่าแมวป่าขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ ที่พบในภูมิภาคอินโดจีน มีลักษณะเด่นคือ มีลวดลายตามลำตัวคล้ายก้อนเมฆจึงเป็นที่มาของชื่อ ลายที่อยู่บนหลังจะมีขนาดใหญ่กว่าบริเวณอื่น ๆ โดยลายดังกล่าวจะมีขอบสีดำล้อมรอบ ขนตามลำตัวสีเหลืองอ่อน บางตัวอาจมีสีเทาเข้ม หรือ น้ำตาลเทา ใต้ท้องมีสีอ่อนกว่าลำตัว หางยาวฟูและมีขนาดใหญ่เมื่อเทียบกับความยาวลำตัว มีลายจุดสีเข้มตลอดถึงปลายหาง ขาทั้ง 4 ข้างค่อนข้างสั้น แต่อุ้งเท้ามีขนาดใหญ่ ซึ่งช่วยเพิ่มความคล่องตัวในการปีนต้นไม้ มีความยาวลำตัวและหัว 65 - 95 เซนติเมตร ความยาวหาง 55 - 80 เซนติเมตร น้ำหนัก 16 - 23 กิโลกรัม มีการกระจายพันธุ์ตั้งแต่เนปาล, สิกขิม, ภาคเหนือของอินเดีย, ภาคใต้ของจีน,

Clouded Leopard

ชื่อ: เสือลายเมฆ เพศ: ตัวเมีย วันเกิด: ๒ มีนาคม ๒๕๕๕ ...

Updated: Jul 14, 2012 8:45pm PST

African Lion : ชื่อ: ลูกสิงโตอ้ฟริกา เพศ: ตัวเมีย, สามพี่น้อง วันเกิด: ๒๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ สถานที่เกิด: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล: สำหรับความหมายอื่น ดูที่ สิงโต (แก้ความกำกวม) สิงโต (อังกฤษ: lion) จัดอยู่ในไฟลัม สัตว์มีกระดูกสันหลัง ชั้นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในวงศ์ Felidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับแมว สิงโตมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panthera leo มีขนาดลำตัวใหญ่ ขนาดไล่เลี่ยกับเสือโคร่งทั่วไป (P. tigris) ซึ่งเป็นสัตว์ในสกุล Panthera เหมือนกัน จัดเป็นสัตว์ในวงศ์ Felidae ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดรองมาจากเสือโคร่งไซบีเรีย (P. t. altaica) พื้นลำตัวสีน้ำตาล ไม่มีลาย ตัวผู้เมื่อโตเต็มที่จะมีขนสร้อยคอยาว ขนปลายหางเป็นพู่ ชอบอยู่เป็นฝูงตามทุ่งโล่ง มีน้ำหนักประมาณ 250 กิโลกรัม (550 ปอนด์) ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า มักทำหน้าที่ล่าเหยื่อ มีน้ำหนักประมาณ 180 กิโลกรัม (400 ปอนด์) มีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกาและประเทศอินเดีย ในป่าธรรมชาติ สิงโตมีอายุขัยประมาณ 10-14 ปี ส่วนสิงโตที่อยู่ในกรงเลี้ยงมีอายุยืนถึง 20 ปี ศัพท์มูลวิทยา คำว่า lion คล้ายกับหลายคำในกลุ่มภาษาโรมานซ์ซึ่งกลายมาจากภาษาละติน "leo" และภาษากรีกโบราณ "λέων" (leon) คำในภาษาฮีบรู "לָבִיא" (lavi) ก็อาจเกี่ยวข้องด้วยเช่นกัน สิงโตเป็นหนึ่งสปีชีส์ที่ถูกจัดจำแนกโดยลินเนียสผู้ตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ให้แก่สิงโตว่า Felis leo ซึ่งปรากฏอยู่ในงานของเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 18 Systema Naturae องค์ประกอบในการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ Panthera leo มักจะสันนิษฐานว่ามาจากภาษากรีก pan- ("ทั้งหมด") และ ther ("สัตว์ร้าย") แต่ก็อาจจะเป็นศัพทมูลวิทยาพื้นบ้าน แม้ว่าคำนี้จะกลายเป็นภาษาอังกฤษจากภาษาแบบแผน แต่เนื่องจากคล้ายคำ pundarikam "เสือ" ในภาษาสันสกฤตอย่างมาก ซึ่งคำนี้อาจมาจากคำ pandarah "ขาว-เหลือง" อนุกรมวิธานและการวิวัฒนาการ สิงโตเป็นสปีชีส์ในสกุล Pantheraและเป็นญาติใกล้ชิดกับสปีชีส์อื่นในสกุลเดียวกันคือ: เสือโคร่ง เสือจากัวร์ และเสือดาวPanthera leo มีวิวัฒนาการในทวีปแอฟริการะหว่าง 1ล้านถึง 800,000 ปีมาแล้ว ก่อนจะแพร่กระจายไปทั่วภูมิภาคซีกโลกตอนเหนือ สิงโตปรากฏตัวในทวีปยุโรปครั้งแรกเมื่อ 700,000 ปีก่อน ซึ่งมีการค้นพบสิงโตชนิดย่อย Panthera leo fossilis ที่อีแซร์เนีย (Isernia) ในประเทศอิตาลี จากสิงโตชนิดนี้ก็กลายเป็นสิงโตถ้ำ (Panthera leo spelaea) ในภายหลัง ปรากฏตัวขึ้นเมื่อ 300,000 ปีมาแล้ว ระหว่างปลายสมัยไพลสโตซีน สิงโตได้แพร่กระจายสู่อเมริกาเหนือและอเมริกาใต้และวิวัฒนาการเป็นสิงโตอเมริกา (Panthera leo atrox) สิงโตได้สูญหายไปจากตอนเหนือของทวีปยูเรเชียและทวีปอเมริกาในช่วงจุดจบของการเปลี่ยนสภาพโดยธารน้ำแข็งครั้งสุดท้ายเมื่อ 10,000 ปีมาแล้ว ซึ่งอาจเป็นเหตุการณ์การสูญพันธุ์ครั้งที่สองของมหพรรณสัตว์ (megafauna) ในสมัยไพลสโตซีน ชนิดย่อย สิงโตในปัจจุบัน เดิมมี 12 ชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับ จำแนกความแตกต่างจาก แผงคอ ขนาด และการกระจายพันธุ์ เพราะลักษณะเหล่านี้ไม่ได้มีนัยสำคัญและมีความแปรผันในแต่ละตัวสูง ทำให้รูปแบบส่วนมากอาจไม่ใช่ชนิดย่อยที่แท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การตั้งอยู่บนพื้นฐานของสิงโตในสวนสัตว์ซึ่งไม่ทราบแหล่งที่มานั้นอาจมี "ความโดดเด่น แต่ผิดปกติ" ในลักษณะทางสัณฐานวิทยา ปัจจุบันเหลือเพียง 8 ชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับ แม้ว่าหนึ่งในนั้น (สิงโตแหลมกูดโฮพ ปกติจำแนกเป็น Panthera leo melanochaita) อาจเป็นโมฆะ แม้ว่า 7 ชนิดย่อยที่เหลืออาจดูมาก แต่ความแปรผันของไมโทคอนเดรียในสิงโตแอฟริกาปัจจุบันกลับไม่มากนักซึ่งแสดงว่าสิงโตในตอนใต้ของทะเลทรายซาฮาราทั้งหมดสามารถพิจารณาเป็นชนิดย่อยเดียวกันได้ อาจเป็นเพราะการแยกตัวในสองเครือบรรพบุรุษหลัก หนึ่งในทางตะวันตกของเกรตริฟต์แวลลีย์ และอีกหนึ่งในทางตะวันออก สิงโตจากซาโว (Tsavo) ในทางตะวันออกของประเทศเคนยามีพันธุกรรมใกล้เคียงกับสิงโตในทรานซ์วาล (Transvaal) แอฟริกาใต้มากกว่าสิงโตในเทือกเขาอเบอร์แดร์ (Aberdare) ในทางตะวันตกของประเทศเคนยา ในทางกลับกัน เปอร์ คริสเตียนเซน (Per Christiansen) ทำการวิเคราะห์กะโหลกสิงโต 58 กะโหลกในสามพิพิธภัณฑ์ในยุโรป และพบว่าถ้าใช้สัณฐานวิทยาของกะโหลกสามารถแยกชนิดย่อยได้เป็น krugeri nubica persica และ senegalensis ขณะที่มีการเลื่อมล้ำกันระหว่าง bleyenberghi กับ senegalensis และ krugeri สิงโตเอเชีย persica มีความโดดเด่นอย่างเด่นชัด และสิงโตแหลมกูดโฮพมีลักษณะใกล้ชิดกับสิงโตเอเชียมากกว่าสิงโตแอฟริกา ลักษณะ สิงโตเป็นสัตว์ที่สูงที่สุด (สูงจรดหัวไหล่) ในวงศ์แมวและมีน้ำหนักมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากเสือโคร่ง สิงโตมีกะโหลกศีรษะคล้ายกับเสือโคร่งมาก แม้ว่าบริเวณกระดูกหน้าผากจะยุบลงและแบนราบ กับหลังเบ้าตาสั้นกว่าเล็กน้อย กะโหลกศีรษะของสิงโตมีโพรงจมูกกว้างกว่าเสือโคร่ง อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความแปรผันในของกะโหลกศีรษะของสัตว์ทั้งสองชนิด ปกติแล้วจึงมีเพียงโครงสร้างของขากรรไกรล่างเท่านั้นที่เป็นตัวบ่งชี้ที่น่าเชื่อถือได้ว่าเป็นสปีชีส์ใด สีขนของสิงโตจะมีตั้งแต่สีน้ำตาลอมเหลืองจางๆถึงค่อนข้างเหลือง ออกแดง หรือน้ำตาลเข้ม ส่วนท้องมีสีอ่อนกว่าและพู่หางมีสีดำ ลูกสิงโตที่เกิดมาจะมีจุดลายรูปดอกกุหลาบสีน้ำตาลบนลำตัวคล้ายกับเสือดาว แม้ว่าจุดเหล่านี้จะจางหายไปเมื่อสิงโตโตเต็มวัย แต่บ่อยครั้งกลับยังสามารถพบเห็นได้จางๆบนขาและส่วนท้องโดยเฉพาะในสิงโตเพศเมีย สิงโตเป็นสมาชิกเพียงชนิดเดียวในวงศ์เสือและแมวที่แสดงความแตกต่างระหว่างเพศอย่างชัดเจน และแต่ละเพศก็จะบทบาทพิเศษต่างกันไปในฝูง ในกรณีสิงโตเพศเมีย เป็นนักล่าไม่มีแผงคอหนาเป็นภาระเช่นในเพศผู้ ซึ่งดูเหมือนเป็นอุปสรรคต่อสิงโตเพศผู้ที่จะอำพรางตัวเข้าใกล้เหยื่อและสร้างความร้อนเป็นอย่างมากเมื่อต้องวิ่งไล่ติดตามเหยื่อ สีของแผงคอในสิงโตเพศผู้อยู่ระหว่างสีเหลืองอ่อนถึงดำ ปกติจะเข้มขึ้นเรื่อยๆเมื่อสิงโตมีอายุมากขึ้น น้ำหนักของสิงโตที่โตเต็มที่จะอยู่ระหว่าง 150–250 กก. (330–550 ปอนด์) สำหรับเพศผู้ และ 120–182 กก. (264–400 ปอนด์) สำหรับเพศเมีย โนเวลล์ (Nowell) และแจ็คสัน (Jackson) รายงานว่าน้ำหนักตัวของสิงโตโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 181 กก.สำหรับเพศผู้ และ 126 กก.สำหรับเพศเมีย มีสิงโตเพศผู้ตัวหนึ่งที่ถูกยิงตายใกล้กับภูเขาเคนยามีน้ำหนัก 272 กก. (600 ปอนด์) สิงโตมีแนวโน้มของขนาดตัวที่แปรผันขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อมและบริเวณถิ่นอาศัย ผลการบันทึกน้ำหนักของสิงโตที่กระจายพันธุ์เป็นวงกว้าง ในกรณีสิงโตใน

African Lion

ชื่อ: ลูกสิงโตอ้ฟริกา เพศ: ตัวเมีย, สามพี่น้อง วันเกิ ...

Updated: Jul 15, 2012 1:23am PST

Brown Capuchin : ชื่อ ลิงคาปูชิน วันเกิด มกราคม ๒๐๑๑ สถานที่เกิด สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล ทรัฟเท็ดคาปูชิน รู้จักอีกชื่อในนามลิงสีทองหรือแบล็คแค๊บคาปูชิน พวกมันเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมยุคใหม่จากอัฟริกาใต้ ลิงคาปูชินเป็นสัตว์ที่กินทุกอย่างไม่เลือก กินผลไม้และสัตว์ไร้กระดูกสันหลังเป็นอาหารหลัก และบางครั้งก็กินสัตว์ที่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็ก (เช่น สัตว์จำพวกจิ้งจก และพวกลูกนก) และเปลือกไม้บางชนิดด้วย สามารถพบเห็นพวกมันได้ในหลายสภาพแวดล้อม ตั้งแต่พื้นที่เปียกชื้น ป่าร้อนชื้นและป่าไม้ผลัดใบ หรือป่าไม้แห้งและป่าที่ถูกรบกวน หรือsecondary forestป่าจำลอง เช่นเดียวกันกับลิง คาปูชินพันธุ์อื่น พวกมันเป็นสัตว์สังคม อยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ ๘ ถึง ๑๕ ตัว มีตัวผู้ที่อยู่ก่อนตัวแรก หรือตัวผู้ที่มีลักษณะพิเศษนำเป็นจ่าฝูง ลักษณะนิสัย ทรัฟเท็ดคาปูชินมีรูปร่างแข็งแรงดูมีพลังมากกว่าคาปูชินพันธุ์อื่น พวกมันมีขนที่หยาบ หางสั้นและหนา พวกมันมีขนยาวกระด้างเป็นกระจุกอยู่บนหน้าผาก มองเหมือนวิก สีขนออกสีเทาอมน้ำตาล ตรงหน้าท้องสีขนจะอ่อนกว่าที่อื่นบนร่างกาย มือและเท้ามีสีดำ หางของมันแข็งแรงมากจนสามารถใช้หางคว้าจับสิ่งของได้ ทรัฟเท็ดคาปูชินมีขนาดร่างกายยาวประมาณ ๓๒ ถึง ๕๗ เซนติเมตร (๑๓ ถึง ๒๒ นิ้ว) ความยาวของหาง ๓๘ ถึง ๕๖ เซนติเมตร (๑๕ ถึง ๒๒ นิ้ว) น้ำหนัก ๑.๙ ถึง ๔.๘ กิโลกรัม (๔.๒ ถึง ๑๑ ปอนด์) ตัวผู้ส่วนมากจะตัวใหญ่และมีน้ำหนักมากกว่าตัวเมีย พฤติกรรมและนิเวศวิทยา ทรัฟเท็ดคาปูชินเป็น สัตว์กลางวัน ที่ อาศัยอยู่บนต้นไม้ อยู่ในจำพวกสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ชอบหาอาหารกินตามพื้นดิน ชอบลงเดินย้ายที่อยู่จากต้นไม้ที่อยู่ไกลกันเกินกว่าจะกระโดดถึง ทรัฟเท็ดคาปูชินอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ ๒ ถึง ๒๐ ตัว หรืออาจจะมีสมาชิกมากกว่านั้น ในฝูงหนึ่งตามปรกติจะมีตัวผู้เป็นจ่าฝูงหนึ่งตัว แต่เมื่อหลายฝูงเล็กๆรวมกัน อาจจะมีจ่าฝูงของแต่ละกลุ่มเป็นผู้นำ ในกรณีนี้ จะมีตัวผู้ตัวหนึ่งที่ควบคุมทุกอย่าง มันจะยอมให้ลิงไม่กี่ตัวในกลุ่มของมันอยู่รอบๆตัว โดยเฉพาะพวกลูกลิงและพวกตัวเมีย ตัวผู้ตัวอื่นที่มีลักษณะพิเศษและสัตว์ในกลุ่มของมันจะอยู่ใกล้ๆจ่าฝูง และจะได้สิทธิพิเศษในการกินก่อนหากอาหารมีอยู่น้อย ในขณะที่พวกบริวารต้องรอ จนกว่าพวกแรกจะกินอิ่ม หลังจากการอุ้มท้องได้ ๑๘๐ วัน ลูกลิงตัวหนึ่งก็จะเกิดออกมา หรืออาจจะมีบังเอิญเกิดเป็นแฝดบ้าง ลูกลิงพวกนี้จะมีน้ำหนักตัวแค่ ๒๐๐ ถึง ๒๕๐ กรัมเท่านั้น มันจะถูกแบกไว้ที่บนหลังของตัวแม่ แม่ลิงจะให้นมลูกอยู่จนถึง ๙ เดือน แต่ลูกลิงจะยังไม่เจริญเติบโตเต็มที่จนกว่าจะอายุได้ ๗ ปี ซึ่งสายมากสำหรับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่มีขนาดตัวเท่านี้ ศัตรูตัวสำคัญตามธรรมชาติของคาปูชินคือพวกนกนักล่าขนาดใหญ่ พวกมันหวาดกลัวพวกนกมาก บางครั้ง พวกมันถึงกับส่งเสียงร้องอย่างตกใจเมื่อเห็นนกอื่นที่ไม่มีอันตรายบินผ่าน ทรัฟเท็ดคาปูชินเช็ดถูปัสสาวะ ของมันใส่มือและเท้า เพื่อดึงดูดตัวผู้และเพื่อลดความเครียด อาหาร มีการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ว่า ประชากรกลุ่มหนึ่งของสัตว์พันธุ์นี้ รู้วิธีการใช้ก้อนหินเป็นเครื่องมือเพื่อทุกเปลือกถั่วออก ตอนแรก พวกมันจะเลือกถั่วที่แก่จัด ใช้ฟันดึงปอกเปลือกถั่วที่เหนียวออกก่อน และพวกมันจะตากเม็ดถั่วไว้ให้แห้งประมาณหนึ่งอาทิตย์ เมื่อถั่วแห้งดีแล้ว พวกมันจะจัดวางเม็ดถั่วลงบนก้อนหินก้อนใหญ่แบนๆหรือบนต้นไม้ที่ตายแล้ว พวกมันจะใช้ก้อนหินที่มีขนาดเหมาะทุบตีจนกว่าเม็ดถั่วจะแตกออก ขนาดของค้อนหินจะมีขนาดใหญ่พอที่จะยกได้ด้วยสองมือของมัน หินที่พวกมันใช้ส่วนมากมีรอยเป็นหลุมเนื่องจากถูกใช้งานซ้ำแล้วซ้ำเล่า นอกจากถั่ว พวกคาปูชินยังกินผลไม้ แมลง ….. ไข่ ลูกนก กบ สัตว์จำพวกจิ้งจก ไปจนถึงค้างคาว พวกมันยังชอบวิ่งไล่ตามสัตว์ตระกูลแมวเล็กอีกด้วย ทรัฟเท็ดคาปูชินออกหาอาหารกันเป็นฝูง หากมีสมาชิกในฝูงพบเห็นของที่กินได้ เขาหรือเธอก็จะส่งเสียงคล้ายเป่าหวีด ขึ้นอยู่กับความใกล้เคียงกับสัตว์ตัวอื่น และความอุดมสมบูรณ์ของอาหารด้วย เมื่อส่งเสียงร้องลิงตัวอื่นจะได้รู้ว่าตรงนี้มีอาหาร การประนีประนอมกันในฝูงจะได้รับการดูแลเป็นอย่างดี การปกครองโดยลำดับขั้นของพวกมันก็ถูกจัดอย่างมีระเบียบ ตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงมักจะอยู่ตรงกลางของฝูง ตามหลังกลุ่มลิงที่ล้อมรอบอยู่เป็นแถวด้านหน้า จ่าฝูงจะปลอดภัยกว่าลิงตัวอื่นเมื่อถูกสัตว์นักล่าจู่โจม พวกอยู่แนวหน้ามักจะเป็นเหล่าตัวเมียที่มีตำแหน่งสูงแต่ต้องคอยคุ้มกันให้กับจ่าฝูง พวกมันได้สิทธิ์ในการกินอาหารก่อน แต่พวกมันก็จะถูกโจมตีจากสัตว์นักล่าได้ง่ายที่สุดก่อนเช่นกัน เครื่องมือ และการประดิษฐ์ใช้ เคยมีการสังเกตุเห็นว่าทรัฟเท็ดคาปูชินรู้จักหาภาชนะใส่น้ำ รู้จักใช้กิ่งไม้ (ขุดถั่ว แหย่เอาน้ำหวาน ใช้จับมด หรือสอยเอาอาหาร) รู้จักใช้ซากของสัตว์อื่นเป็นฟองน้ำเพื่อดูดเก็บน้ำผลไม้ รู้จักใช้ก้อนหินแทนค้อนและสิ่วเจาะทะลุสิ่งกีดขวางทางผ่าน รู้จักใช้ก้อนหินเป็นค้อนและทั่งตีเหล็กเพื่อทุบเอาเปลือกถั่วออก การรู้จักใช้เครื่องมือเหล่านี้ (เช่น ใช้กิ่งไม้ดักจับมด) การทุบเปลือกถั่วออกด้วยค้อนหรือทั่งตีเหล็ก จะเห็นว่ามีแต่พวกลิงชิมแปนชีเท่านั้นที่มีลักษณะการใช้เครื่องมือได้ซับซ้อนมากกว่า การแพร่กระจาย และสิ่งแวดล้อมถิ่นกำเนิด สัตว์สายพันธุ์นี้อาศัยอยู่ทางทิศเหนือของป่าฝนอเมซอนในไกแอนน่า เวอนิสซาร่า และบราซิล กับทางทิศตะวันตกของรีโอนีกัว ไกลออกไปทางเหนือของโอริโนโคใน เวอนิสซาร่า พบพวกมันด้วยทางตะวันออกของโคลัมเบีย แอ็กคาวาดอร์ เปรู รวมไปถึงบนยอดของหุบเขาแอนดีนแม็กเดอริน่าในโคลัมเบีย การแพร่พันธุ์ของทรัฟเท็ดคาปูชินประสบความสำเร็จมากทางตะวันตกเฉียงเหนือของแหลมบนเกาะทรินิเด็ท ในสาธารณรัฐทรินิเด็ทโทบาโก อาจพบเจอพวกมันได้ในสภาพแวดล้อมที่มีป่ากว้างใหญ่ โดยเฉพาะป่าฝนในเขตร้อน (บนภูเขาที่อาจสูงถึง ๒,๗๐๐ เมตร) หรือในป่าที่เป็นทุ่งโล่ง การแพร่พันธุ์ของพวกมันคล้ายๆกับคาปูชินสายพันธุ์อื่น เช่นพวกคาปูชินหน้าขาว

Brown Capuchin

ชื่อ ลิงคาปูชิน วันเกิด มกราคม ๒๐๑๑ สถานที่เกิด สวน ...

Updated: Jul 15, 2012 6:56am PST

Malayan Tapir : ชื่อ: สมเสร็จมาลายัน เพศ: ตัวเมีย วันเกิด: ๒๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๕ สถานที่เกิด: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล: สมเสร็จมาลายัน หรือสมเสร็จเอเชีย มีขนาดใหญ่ที่สุดในสมเสร็จทั้งสี่พันธุ์ และเป็นพันธุ์เดียวที่มีถิ่นกำเนิดอยู่แถบเอเชีย ชื่อทางวิทยาศาสตร์ของพวกมันอ้างอิงมาจากอินโดนีเชียตะวันออก ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติของสัตว์พันธุ์นี้ ในภาษามาเลย์ สมเสร็จ อาจถูกเรียกว่า “สิปัน” “ทีนุก” หรือ “บาดักทัมปอง” ลักษณะและรูปลักษณ์ สัตว์ประเภทนี้จดจำได้โดยง่ายจากรูปลักษณ์ของพวกมัน จุดสังเกตุที่เห็นได้ชัด คือลายสีอ่อนที่แต้มขยายออกจากหัวไหล่ไปจนถึงกลางหลังของพวกมัน ส่วนที่เหลือจะเป็นขนสีดำ ปลายหูของพวกมัน เหมือนกับสมเสร็จพันธุ์อื่นที่จะมีขอบเป็นสีขาว ลวดลายของพวกมันมีไว้เพื่อการพรางตัว การเรียงลำดับสีอย่างสับสน ทำให้สัตว์อื่นจดจำได้ยากว่ามันเป็นตัวสมเสร็จ สัตว์อื่นอาจจะเข้าใจผิด มองเห็นพวกมันเป็นเพียงก้อนหินใหญ่ก้อนหนึ่ง มากกว่าที่จะดูเหมือนเหยื่อในขณะที่พวกมันล้มตัวลงนอน สมเสร็จมาลายันสามารถเติบโตจนมีขนาดยาวระหว่าง ๖ ถึง ๘ ฟีต (๑.๘ ถึง ๒.๔ เมตร) ตอนยืนความสูง ๓ ถึง ๓.๕ ฟีต (๙๐ ถึง ๑๐๗ เซนติเมตร) น้ำหนักตัวตามปรกติอยู่ระหว่าง ๕๕๐ และ ๗๐๐ ปอนด์ (๒๕๐ ถึง ๓๒๐ กิโลกรัม) และบางตัวอาจจะหนักมากถึง ๑,๑๐๐ ปอนด์ (๕๐๐ กิโลกรัม) ส่วนมากตัวเมียจะมีขนาดตัวใหญ่กว่าตัวผู้ เช่นเดียวกับสมเสร็จพันธุ์อื่นๆ  พวกมันมีหางที่หนาและยาว มีงวงที่ยาวและโค้งงอยืดหยุ่นได้ พวกมันมีนิ้วสี่นิ้วบนเท้าหน้าทั้งสอง และสามนิ้วบนเท้าหลังแต่ละข้าง สมเสร็จมาลายันมีสายตาที่แย่ แต่สามารถได้ยิน และมีประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นเป็นอย่างดี วงจรชีวิต ระยะเวลาตั้งท้องของสมเสร็จมาลายันอยู่ที่ประมาณ ๓๙๐ ถึง ๓๙๕ วัน ออกลูกทีละตัว น้ำหนักแรกเกิดอยู่ราว ๑๕ ปอนด์ (๖.๘ กิโลกรัม) สมเสร็จมาลายัน มีขนาดตัวใหญ่ที่สุดเมื่อแรกเกิดและจะโตเร็วกว่าพวกสมเสร็จอีกสามพันธุ์ที่เหลือ ลูกสมเสร็จทุกพันธุ์มีขนสีน้ำตาลและลายทางกับลายจุดสีขาว ลายตามตัวทำให้พวกมันสามารถหลบซ่อนได้ดีไปกับลายแสงในผืนป่า สีและลายตามตัวจะค่อยๆเลือนหายและเปลี่ยนไปอย่างพวกที่โตเต็มวัยแล้วเมื่อเกิดได้เจ็ดเดือน หย่านมเมื่อมีอายุระหว่างหกถึงแปดเดือน นับเป็นเวลาที่มันเติบโตเกือบเต็มที่แล้ว สัตว์พวกนี้จะมีความเจริญเติบโตทางเพศเมื่ออายุได้สามปี การผสมพันธุ์จะมีขึ้นในราวเดือนเมษายน พฤษภาคม หรือมิถุนายน ตามปรกติตัวเมียจะตกลูกทุกสองปี สมเสร็จมาลายันสามารถอยู่ได้นานถึงสามสิบปี ทั้งที่หากินเองอยู่ในป่าและที่อยู่ในสวนสัตว์ สมเสร็จมาลายันเป็นสัตว์ที่รักสันโดษอย่างมาก มันจะทิ้งร่องรอยไว้บนพื้นเป็นบริเวณกว้างเพื่อบอกอาณาเขตของมัน ซึ่งบางครั้งก็มีการล้ำเขตกับสัตว์ตัวอื่นบ่อยๆ สมเสร็จทิ้งรอยเพื่อประกาศอาณาเขตด้วยการพ่นปัสสาวะไปทั่วตามต้นไม้ พวกมันมักจะเดินวนอยู่ในอาณาเขตของตัวเอง เพื่อคุกคามพวกที่ยังโตไม่เต็มที่ เป็นสัตว์ที่กินพืชเป็นอาหารเพียงอย่างเดียว อาหารของพวกมันคือพวกหน่ออ่อนและใบไม้ที่มีมากกว่า ๑๑๕ ชนิด (แต่มีอยู่ประมาณ ๓๐ อย่างที่เป็นของโปรด) เคลื่อนไหวช้าๆไปตามป่า หยุดเดินเป็นระยะเพื่อกินอาหาร และจะดมหากลิ่นที่สมเสร็จตัวอื่นอาจทิ้งรอยไว้ อย่างไรก็ตาม หากต้องการข่มขู่หรือหากต้องต่อสู้ สมเสร็จสามารถวิ่งได้เร็วมาก มันจะร้องข่มเหมือนเห่าเสียงดังใหญ่ และจะป้องกันตัวเองด้วยกรามอันแข็งแกร่งกับฟันที่แหลมคมของมัน สมเสร็จมาลายันสื่อสารกันด้วยการส่งเสียงลากสูงและผิวปาก ชอบอยู่ใกล้น้ำ ชอบลงแช่น้ำหรือว่ายน้ำเล่น พวกมันสามารถเดินไต่ขึ้นเนินที่เป็นที่เขาลาดชัน สมเสร็จจะตื่นตัวในเวลากลางคืน ทั้งๆที่พวกมันไม่ได้เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน ดูเหมือนพวกมันจะชอบกินอาหารหลังจากพระอาทิตย์ตก หรือก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น และจะนอนกันในช่วงเที่ยงคืน พฤติกรรม สภาพแวดล้อม การเบียดเบียน และความเปราะบาง ครั้งหนึ่ง เคยพบเห็นสมเสร็จอยู่ทั่วไปตามป่าร้อนชื้น ในทุ่งโล่ง และป่าฝนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้, รวมทั้ง กัมพูชา, อินโดนีเชีย, ลาว, มาเลเชีย, เมียนม่า (พม่า), ไทย, และเวียดนาม อย่างไรก็ตาม จำนวนของพวกมันลดน้อยลงทุกปี และในปัจจุบันดูเหมือนพวกสมเสร็จจะมีความเสี่ยงมากที่จะสูญพันธุ์ เพราะขนาดตัวของมันทำให้สัตว์อื่นอยากเป็นศัตรูด้วยน้อยมาก มีบันทึกไว้ว่า ไม่เคยพบเห็นสมเสร็จถูกฆ่าให้ตายโดยพวกเสือ ศัตรูตัวฉกาจของสมเสร็จคือพวกมนุษย์ ทั้งการตัดไม้ทำลายป่าเพื่อการเกษตร การทำให้น้ำท่วมเพราะปิดกั้นแม่น้ำเพื่อสร้างพลังงานไฟฟ้าจากเขื่อน และการค้าสัตว์ป่าอย่างผิดกฎหมาย ยกตัวอย่างที่เมืองไทย การจับลูกสมเสร็จไปขายอาจสร้างรายได้มากถึง ๕๕,๐๐ ดอลล่าร์ สถานที่บางแห่ง เช่นบนเกาะสุมาตรา ที่ประชากรส่วนใหญ่เป็นมุสลิม สมเสร็จมักจะไม่ถูกฆ่าเพื่อนำมาเป็นอาหาร เนื่องจากลักษณะของมันคล้ายกับหมู ทำให้เนื้อสมเสร็จเป็นของต้องห้าม ส่วนในบางศาสนาพวกมันจะถูกล่าเหมือนเป็นเกมส์กีฬา หรืออาจถูกฆ่าผิดตัวเพราะนึกว่าเป็นสัตว์ชนิดอื่น แหล่งคุ้มครองมีอยู่ในมาเลเชีย อินโดนีเชีย และไทย เพื่อป้องกันการล่าสมเสร็จ เราทำอะไรไม่ได้มากนัก กับการสูญเสียสภาพแวดล้อมของพวกมัน และมันส่งผลอย่างจำกัดที่จะทำให้จำนวนประชากรของมันฟื้นฟูขึ้นมาอีก

Malayan Tapir

ชื่อ: สมเสร็จมาลายัน เพศ: ตัวเมีย วันเกิด: ๒๙ กุมภาพั ...

Updated: Jul 15, 2012 7:00am PST

Red-Shanked Douc Langur : ชื่อ: ค่างห้าสี เพศ: ตัวผู้ วันเกิด: ๑ ธันวาคม ๒๕๕๔ สถานที่เกิด: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล: ค่างห้าสีเป็นสัตว์ในตระกูล ลิงยุคเก่า เป็นสัตว์ที่มีสีหลากหลายที่สุดในจำนวน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมทั้งหมด ลิงที่น่าหลงไหลพันธุ์นี้ บางครั้งจะถูกเรียกว่า “ลิงทรงเครื่อง” เนื่องจากลักษณะภายนอกที่มีมากเกินไป จากหน้าแข้งไปจนถึงข้อเท้าของพวกมัน จะมีสีแดงเหมือนใส่ถุงน่อง และดูเหมือนพวกมันจะสวมถุงแขนยาวสีขาว แต่งตัวเสร็จด้วยการแต้มสีดำที่มือและที่เท้าทั้งสองข้าง ใบหน้าสีทองของพวกมันมีขนสีขาวเหมือนครุยรอบคอ ซึ่งสังเกตุเห็นได้ว่าพวกตัวผู้จะมีขนปุยหนากว่า เปลือกตาเหมือนโรยด้วยสีฟ้าอ่อน หางเป็นสีขาวและมีขนเป็นรูปสามเหลี่ยมตรงจุดเริ่มต้น ตัวผู้ในทุกวัยจะมีจุดสีขาวตรงมุมของแก้มก้นทั้งสองข้าง ซึ่งพวกตัวเมียจะไม่มี ต้วเมียจะมีสีแดงและสีขาวตรงอวัยวะสืบพันธุ์ คำว่า ‘“ด็อก” (ค่าง) เป็นชื่อเรียกเก่าแก่ของชาวเวียดนาม ค่างเป็นสัตว์ที่ ใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้ และเป็น สัตว์กลางวัน เป็นลิงที่กินและนอนอยู่บนต้นไม้ในป่า สภาพแวดล้อม ค่างทุกชนิดมีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะประเทศ กัมพูชา จีน ลาว และ เวียดนาม เชื่อกันว่า ค่างห้าสี จะหาพบอยู่ที่ภาคเหนือและภาคกลางของเวียดนามและลาวเท่านั้น ก่อนหน้าปี ค.ศ ๑๙๖๗ ไม่เคยมีการศึกษาเรื่องของค่างมาก่อน พบเห็นค่างได้จากสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันออกไป ตั้งแต่พื้นที่ลุ่มไปจนถึงพื้นที่ที่เป็นภูเขาสูงขึ้นไป ๒,๐๐๐ เมตร (๖,๐๐๐ ฟีต) ป่าไม้ผลัดใบ ป่าดงดิบหรือป่าทดแทนที่มี ป่าฝน และcanopy. ขนาด เช่นเดียวกับค่างพันธุ์อื่น ค่างห้าสีเป็นลิงที่มีตัวผอมยาว พวกมันสูง ๖๑-๗๖ เซนติเมตร และมีหางยาวที่วัดได้ ๕๖-๗๖ เซนติเมตร ขนาดตัวของตัวผู้จะใหญ่กว่าพวกตัวเมียเล็กน้อย ตัวผู้อาจมีน้ำหนักถึง ๗ กิโลกรัม (๑๕ ปอนด์) ส่วนตัวเมียอาจหนักถึง ๕ กิโลกรัม (๑๑ ปอนด์) พวกมันไม่มีความแตกต่างกันเรื่องสีระหว่างเพศ (นอกจากจุดบนก้น) ประวัติความเป็นมา พวกค่างก็เหมือนกับพวกลิงทั่วไปที่เป็น สัตว์สังคม พวกมันอยู่ด้วยกันเป็นฝูงตั้งแต่ ๔ ถึง ๑๕ ตัว แต่ก็เคยมีการบันทึกไว้ว่า บางกลุ่มอยู่รวมตัวกันถึง ๕๐ ตัว แต่ละกลุ่ม จะเห็นตัวผู้จับคู่กับตัวเมียทีละหนึ่งหรือสองตัว ทั้งสองเพศมีการจัดลำดับความสำคัญภายในกลุ่มโดยยึดเอายศหรือความอาวุโสเป็นตัวกำหนด และตัวผู้จะมีอิทธิผลเหนือตัวเมีย เมื่อถึงเวลา ทั้งตัวผู้และตัวเมียจะแยกตัวไปจากฝูงที่มันเกิดออกมา เหมือนกับพวกลิงในยุคเก่าทั่วไป หางของมันไม่ สามารถใช้ฉวยจับสิ่งของได้ พวกมันใช้หางเพื่อสร้างความสมดุลเท่านั้น พวกมันจะใช้แขนกับขาเพื่อเคลื่อนไหวผ่านป่าไม้ไปตามธรรมชาติ เมื่อมีการเคลื่อนไหว พวกตัวผู้ที่โตเต็มวัยจะนำฝูง ส่วนตัวผู้ที่ยังไม่โตเต็มที่จะล้อมอยู่ข้างหลัง เพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับพวกตัวเมียและพวกแรกเกิดที่อยู่ตรงกลางฝูง ค่างพันธุ์นี้มีความชำนาญเมื่ออยู่ในอากาศ สามารถกระโดดได้สูงมาก  พวกมันคล่องแคล่วว่องไว และบ่อยครั้งที่พวกมันจะกระโดดขึ้นอย่างน่าใจหายได้ไกลถึง ๖ เมตร (๒๐ ฟีต) พวกมันกระโดดด้วยการยกแขนเหยียดสุดไปเหนือหัว ใช้ขาทั้งสองข้างช่วยดันตอนถีบตัวออก และจะลงพื้นด้วยด้วยเท้าทั้งสองข้าง เมื่อฝูงของมันปลอดภัยดี พวกค่างห้าสีจะร้องส่งเสียงดัง เคลื่อนไหวจากกิ่งไม้หนึ่งไปอีกกิ่งหนึ่งในป่า ฝ่าผ่านใบไม้ โยนตัวใต้กิ่งและจะกระโจนต่อด้วยขาทั้งสองข้าง การใช้ชีวิตของพวกมันแสดงให้เห็นถึงความมีสมดุลอย่างน่าทึ่ง แต่เมื่อฝูงถูกรบกวน ไม่ว่าจากสัตว์นักล่าหรือจากภัยอย่างอื่น พวกมันจะพากันเคลื่อนไหวอย่างเงียบสงบ เพื่อหลบหนีจากอันตราย หากมีการต่อสู้เกิดขึ้น พวกมันจะกู่ร้องโหยหวน และจะเขย่าต้นไม้อย่างเร่าร้อนด้วยทั้งมือและเท้าของพวกมัน เสียงของพวกมันจะดังแตกต่างจากตอนส่งเสียงในขณะที่เดินทางทั่วไป ตามปรกติพวกมันชอบกินอยู่กันอย่างเงียบๆ นั่งย่อยอาหาร นั่งงีบหลับ และชอบจัดแต่งขนให้กันและกัน ลิงพันธุ์นี้สื่อสารกันด้วยการแสดงออกทางสีหน้า พวกมันมีวิธีที่พิเศษ ออกสีหน้าด้วยการอ้าปาก บางทีจะยื่นฟันล่างและยื่นคางไปข้างหน้า พวกมันจะหลับตาและเคลื่อนตัวไปหากันเหมือนคนตาบอด น่าทึ่งที่เหมือนมันจะไม่เอาใจใส่กับอันตราย เวลาทำเช่นนั้นตอนที่อยู่บนต้นไม้ การจ้องหน้าตรงๆสื่อถึงการข่มขู่ และมันก็จะทำหน้าตาบูดเบี้ยวพร้อมกับอ้าปาก แยกเขี้ยวออกกว้างเพื่อตอบโต้การถูกจ้องมอง วิธีนี้ อาจจะใช้เพื่อเป็นการแนะนำตัวหรือเพื่อเล่นกันด้วย เมื่อต้องการข่มขู่ ค่างห้าสีจะส่งเสียงต่ำคำรามพร้อมไปกับร้องเสียงหลงรบกวนจิตใจสั้นๆอย่างดุร้าย ค่างพันธุ์นี้ได้รับการสังเกตุการณ์ตามธรรมชาติน้อยมาก เรารู้เรื่องการจับคู่และการขยายพันธุ์ตามธรรมชาติของมันเพียงเล็กน้อย ก่อนการจับคู่ ทั้งสองเพศจะส่งสัญญาณความพร้อมด้วยการยื่นขากรรไกรออก เลิกคิ้วขึ้นลง และสั่นหัว ตัวเมียจะเข้าหาก่อน ด้วยการก้มหน้าให้ตัวผู้บนกิ่งไม้ ส่งสายตาให้ตัวผู้ที่มันเลือกจากการมองข้ามหัวไหล่ ตัวผู้จะจ้องกลับมา และหันมองหาเลือกสถานที่ที่เหมาะสมสำหรับการสืบพันธุ์ มีการเก็บบันทึกไว้ว่ามันอาจจะขึ้นคร่อมตัวเมียเพียงครั้งเดียวหรือหลายครั้ง ฤดูผสมพันธุ์อยู่ในเดือนสิงหาคมจนถึงเดือนธันวาคม ช่วงเวลาตั้งท้องประมาณ ๑๖๕ ถึง ๑๙๐ วัน พวกมันจะให้กำเนิดลูกลิงในปลายฤดูใบไม้ผลิ ก่อนหน้าที่เหล่าผลไม้ที่พวกมันชอบจะสุกงอมพอดี ลิงแฝดหาได้ยาก ลูกลิงเกิดพร้อมกับดวงตาที่เปิดกว้างและจะเกาะติดอยู่กับแม่ลิงตามสัญชาตญาณ สีขนของลูกลิงจะอ่อนกว่าพวกที่โตเต็มวัยแล้ว ขนจะสั้น สีเทาอ่อนนุ่ม มีขนสีเข้มเป็นทางยาวลงไปข้างหลัง ใบหน้าสีดำ และจะมีลายทางสีหม่นสองเส้นใต้ดวงตาทั้งสองข้าง เมื่อเริ่มเจริญวัย สีขาวบนใบหน้าของมันจะค่อยๆชัดเจนขึ้น สีขนตามตัวจะปรับเต็มที่เมื่ออายุได้ ๑๐ เดือน พวกที่อยู่ในกรง ลิงตัวอื่นจะช่วยกันดูแลตัวแรกเกิด ตัวเมียอาจจะคอยช่วยให้นมด้วย ในการศึกษาครั้งหนึ่ง ลูกลิงกำพร้าถูกให้นมจากตัวเมียสองตัวในฝูง และตัวผู้อีกตัวก็คอยดูแลมันด้วย ตัวเมียถึงวัยผสมพันธุ์เมื่ออายุประมาณ ๔ ปี ส่วนตัวผู้จะพร้อมเมื่ออายุ ๔ ถึง ๕ ปี ช่วงอายุของพวกมันอยู่ที่ ๒๕ ปี อาหารและผู้ล่า ค่างห้าสีเป็น สัตว์กลางวัน พวกมันกินและนอนอยู่บนต้นไม้ในป่า อาหารของมันคือใบไม้ที่อุดมด้วยไฟเบอร์ พวกมันเป็นสัตว์ตระกูลย่อยของโคโรบีเนีย หรือลิงกินใบไม้ พวกมันมีกระเพาะอาหารใหญ่ แบ่งเป็นกระเปาะ ไว้จำกัดแบคทีเรียที่แตกมาจากคาร์โบไฮเดรตในใบไม้ที่ถูกหมักสะสม ทำให้พวกค่างดูเหมือนมีพุงพลุ้ย พวกมันเรอบ่อยจากแก๊สในท้อง พวกมันกินทีละน้อย ชอบใบไม้นิ่มและยอดอ่อน แต่กินผลไม้อื่นด้วยเช่นผลวิค ช่ออ่อน ก้านไม้ ดอกไม้ ยอดหน่อไม้และเมล็ดพืช พวกมันได้รับน้ำและโปรตีนที่ต้องการจากอาหารที่กินอยู่ ไม่จำเป็นต้องลงพื้นดินเพื่อหาแหล่งน้ำดื่ม ลิงพวกนี้กินพืชที่แตกต่างกันได้ถึง ๕๐ ชนิด แต่ไม่กินสัตว์อื่นเป็นอาหาร พวกมันกินอย่างสกปรกเลอะเทอะ ชอบทิ้งขว้างอาหารไว้ตามพื้นในป่า ทั้งใบไม้แก่ๆ และผลไม้ที่ยังไม่สุกหรือสุกงอมจนเกินไป พวกมันชอบกินอาหารด้วยกันอย่างสงบ ไม่แย่งอาหารกัน ชอบแบ่งกันกิน พวกมันกินอาหารใกล้ๆกัน และบางครั้งมีการดึงแบ่งอาหารส่งให้กันด้วย ลักษณะนิสัยของมันเป็นพิเศษ ไม่เหมือนพวกลิงยุคเก่า แก้มของพวกมันไม่พองออก อาหารที่พวกมันเลือกกินให้โปรตีนและน้ำอย่างเหมาะสม ผู้ล่าที่น่ากลัวที่สุดของค่างห้าสีคือมนุษย์ พวกมันถูกคุกคามจากการลุกล้ำพื้นที่อยู่อาศัยที่เหลืออยู่อย่างจำกัดและจากการถูกล่า คนพื้นเมืองล่าค่างห้าสีเป็นอาหารและแยกชิ้นส่วนอวัยะวะเพื่อเอาไปเป็นยาโบราณ มีการล่าค่างห้าสีเป็นการค้าสัตว์ป่าอย่างผิดกฎหมายแต่สามารถสร้างกำไรได้มาก ในช่วง สงครามเวียดนาม พื้นที่อยู่อาศัยของค่างห้าสีถูกระเบิดลงอย่างหนัก และป่าไม้ถูกสเปรย์ด้วยยาที่ทำให้ใบไม้ร่วง เพื่อให้เหล่าทหารใช้ค่างห้าสีเป็นเป้าซ้อมยิง มันเป็นเรื่องที่เล่าต่อกันมา การถุกคุกคาม ค่างห้าสี อยู่ในบัญชีแดงสัตว์ที่ถูกคุกคามขององค์การลูซิน และขององค์การโลก เพื่อป้องกันขัดขวางการค้าระหว่างประเทศ อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องยากมากที่จะบังคับใช้กฎหมายคุ้มครองค่างห้าสีในเวียดนาม

Red-Shanked Douc Langur

ชื่อ: ค่างห้าสี เพศ: ตัวผู้ วันเกิด: ๑ ธันวาคม ๒๕๕๔ สถ ...

Updated: Jul 15, 2012 7:04am PST

Siamang : ชื่อ เชียร์มัง เพศ ยังกำหนดไม่ได้ วันเกิด ๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๕ สถานที่เกิด สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล เชียร์มังเป็นสัตว์ที่หากินอยู่บนต้นไม้ไม่มีหาง เป็นชะนีที่มีขนสีดำ ถิ่นกำเนิดอยู่ในป่าของมาเลเชีย ไทย และเกาะสุมาตรามีขนาดตัวใหญ่ที่สุดในสัตว์ตระกูลชะนี เชียร์มังอาจจะตัวใหญ่มากเป็นสองเท่าของชะนีพันธุ์อื่น สูงได้ถึงหนึ่งเมตร และอาจมีน้ำหนักได้ถึง ๑๔ กิโลกรัม เชียร์มังมีลัษณะเด่นอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือนิ้วเท้าของพวกมันจะเชื่อมกันติดโดยเยื่อหุ้มของผิวหนัง อย่างที่สองคือถุงตรงลำคอของมันที่มีขนาดใหญ่โต (พบทั้งในตัวผู้และตัวเมีย) ถุงตรงคอสามารถขยายให้ใหญ่ได้เท่ากับขนาดหัวของมันเอง ทำให้พวกมันสามารถเปล่งเสียงได้อย่างดังก้อง พวกเชียร์มังชอบอยู่รวมกันอย่างสงบกับชะนีพันธุ์อื่น เช่นชะนีใบไม้ และลาร์ชะนี ในขณะที่การค้าสัตว์อย่างผิดกฎหมาย ส่งผลเสียต่อจำนวนประชากรสัตว์ในป่าเป็นอย่างมาก แต่ความน่ากลัวอันดับต้นๆสำหรับเชียร์มัง กลับเป็นการสูญเสียสภาพแวดล้อมเพื่อการอยู่อาศัยตามธรรมชาติของมัน ทั้งในมาเลเชียและในเกาะสุมาตรา พื้นที่ผืนใหญ่ของป่าไม้ถูกบุกรุกเพื่อการอุตสาหกรรมผลิตน้ำมันปาล์ม สภาพแวดล้อมของเชียร์มังเหลือน้อยลงเรื่อยๆ และสัตว์ป่าชนิดอื่นก็ถูกคุกคามด้วย เช่น พวกเสือโคร่งอินโดนีเชีย  เชียร์มังสามารถมีอายุยืนยาวถึง ๓๐ ปี หากอยู่ในเขตอนุรักษ์ เสียงร้องของเชียร์มังจะดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของป่าในเวลาเช้าตรู่ หลังจากที่มันได้ยินเสียงพวกชะนีใบไม้หรือพวกชะนีมือขาวส่งเสียงก่อน เชียร์มังในเกาะสุมาตราและในแหลมมาเลย์จะมีลักษณะท่าทางคล้ายๆกัน จะมีเพียงลักษณะนิสัยบางอย่างเท่านั้นที่ทั้งสองกลุ่มมีแตกต่างกันบ้าง อาหาร อาหารหลักของเชียร์มังคือต้นไม้และพืชหลายประเภท แต่เชียร์มังสุมาตราจะกินผลไม้มากกว่าพันธุ์ของมาเลเชีย ซึ่งแบ่งเป็นกินผลไม้มากถึง ๖๐ เปอร์เซนต์จากอาหารทั้งหมดของมัน เชียร์มังกินพืชได้อย่างน้อย ๑๖๐ ชนิด แต่ส่วนใหญ่ชอบกินผลวิค เชียร์มังชอบผลไม้สุกงอมมากกว่าผลไม้ที่ยังไม่สุก ชอบยอดไม้อ่อนๆมากกว่าใบแก่ พวกมันกินดอกไม้และกินสัตว์ที่มีขนาดเล็กบางอย่าง ส่วนมากเป็นพวกแมลง เวลากินดอกไม้ที่มีขนาดใหญ่ พวกมันจะเลือกกินแต่กลีบดอก แต่จะกินทั้งหมดหากดอกไม้มีขนาดเล็ก มันจะเก็บผลไม้ลูกเล็กสะสมไว้ในมือก่อนที่จะกิน เวลาที่จะกินเมล็ดพืชที่มีขนาดใหญ่หรือที่มีเปลือกแข็ง มันจะลอกเปลือกออกก่อน เกี่ยวกับสถิติ และประชากร เชียร์มังแต่ละฝูง ตามปรกติจะประกอบไปด้วยจ่าฝูงตัวผู้หนึ่งตัว ตัวเมียของจ่าฝูงหนึ่งตัวกับทายาทของมัน ลูกชะนีเกิดใหม่หลายตัว และอาจจะมีตัวที่ยังไม่โตเต็มที่อีกหนึ่งตัว พวกที่กำลังเติบโตมักจะแยกออกจากฝูงเมื่อมีอายุได้ ๖ ถึง ๘ ปี และพวกตัวเมียมักจะแยกฝูงเร็วกว่าพวกตัวผู้ ระยะเวลาการตั้งท้องของเชียร์มังอยู่ที่ ๖.๒ ถึง ๗.๙ เดือน เมื่อลูกชะนีคลอดออกมา ตัวแม่จะดูแลลูกเองในช่วงปีแรก ส่วนตัวผู้จะช่วยอุ้มลูกบ้าง หลังจากที่ลูกมันมีอายุประมาณแปดเดือนแล้ว แต่ลูกชะนีก็จะกลับไปหาแม่เวลาที่มันจะนอนและเวลาหิวนม ลูกชะนีจะเริ่มออกห่างพ่อแม่ของมันเมื่อมีอายุได้สามปี เชียร์มังเป็นสัตว์ที่จะเลือกคู่ครั้งเดียว มีการศึกษาเก็บบันทึกไว้ว่า พวกมันชอบอยู่ใกล้ชิดกับคู่ของมันมาก เมื่อเปรียบเทียบกับชะนีพันธุ์อื่น อย่างไรก็ตาม จากการศึกษาเชียร์มังพบว่า ทางใต้ของเกาะสุมาตรา พวกมันบางตัวอาจจะมีคู่เพียงครั้งเดียว และบางตัวอาจจะเปลี่ยนคู่ด้วย ในการติดตามสังเกตุการณ์เชียร์มังกลุ่มนี้พบว่า ลูกชะนีที่เกิดจากการมีคู่ตัวเดียวจะได้รับการดูแลจากตัวผู้มากกว่าพวกลูกชะนีที่อยู่ในกลุ่มเปลี่ยนคู่ การใส่ใจที่ลดน้อยลงของตัวผู้ น่าจะมาจากความไม่แน่ใจในสายเลือดของกลุ่มนี้ ในปี ๑๙๘๐ มีการประเมินว่า มีเชียร์มังในอินโดนีเชียที่ใช้ชีวิตอยู่ในป่าตามธรรมชาติถึง ๓๖๐,๐๐๐ ตัว วันนี้ฟังดูแล้วเหมือนกับว่า ที่เคยประเมินกันไว้ มันมากเกินจริงไปหน่อย เพราะดูจากตัวอย่างใน >อุทยานแห่งชาติบูคิด บาริสาน สิลาทาน

Siamang

ชื่อ เชียร์มัง เพศ ยังกำหนดไม่ได้ วันเกิด ๑๙ มิถุนายน ๒ ...

Updated: Jul 15, 2012 7:07am PST

Siberian Tiger : ชื่อ: เสือโคร่งไซบีเรีย เพศ: ตัวเมีย; หนึ่งในสองตัวพี่น้อง วันเกิด: ๓๐ ตุลาคม ๒๕๕๔ สถานที่เกิด: สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล: เสือโคร่งไซบีเรีย หรือ เสือโคร่งอามูร์ หรือ เสือโคร่งจีนเหนือ หรือ เสือโคร่งแมนจูเรีย (จีนตัวเต็ม: 东北虎, จีนตัวย่อ: 東北虎, รัสเซีย: Амурский тигр, มองโกล: Сибирийн бар, เปอร์เซีย: ببر سیبری, เกาหลี: 시베리아호랑이) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกเสือชนิดหนึ่ง เป็นสายพันธุ์ย่อย ของเสือโคร่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panthera tigris altaica เป็นสัตว์ในวงศ์ Felidae ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่ยังหลงเหลือเผ่าพันธุ์อยู่จนถึงปัจจุบัน เสือโคร่งไซบีเรีย สามารถโตเต็มที่ได้ถึงเกือบ 3 เมตร และหนักได้ถึงเกือบ 300 กิโลกรัม เป็นเสือโคร่งชนิดที่มีลำตัวที่ใหญ่กว่าเสือโคร่งชนิดอื่นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าแผ่กว้าง กรามใหญ่ ลวดลายน้อย และพื้นลำตัวเป็นสีเหลืองออกขาวมากกว่าเสือโคร่งชนิดอื่น ๆ สันนิษฐานว่า คงเป็นเพราะการปรับตัวให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมที่มีหิมะและความหนาวเย็นอยู่รอบตัว ในอดีต เสือโคร่งไซบีเรียเคยอาศัยอยู่ในพื้นที่กว้างขวางของทวีปเอเชีย แต่ในปัจจุบัน เสือโคร่งไซบีเรียมีแหล่งที่อยู่อาศัยเป็นป่าผืนเล็กที่อยู่ตอนเหนือของเมืองวลาดิวอสตอค ประเทศรัสเซีย ตามแนวชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นทางตอนเหนือ และมีจำนวนเพียง 400 ตัว การทำเหมืองแร่และการทำไม้ในแถบไซบีเรียตะวันออกซึ่งเป็นถิ่นของเสือโคร่งไซบีเรีย ที่ประเทศจีน ในปี พ.ศ. 2533 มีการพบเห็นเสือโคร่งพันธุ์ไซบีเรียในเทือกเขาฉางไป๋ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน ในประเทศเกาหลีเหนือ สันนิษฐานว่ายังมีเสือโคร่งไซบีเรียหลงเหลืออยู่บริเวณภูเขาเปกดู ซึ่งเป็นบริเวณพรมแดนที่ติดต่อเทือกเขาฉางไป๋ของจีน ปัจจุบัน เสือโคร่งไซบีเรีย พบอาศัยอยู่ในป่าไทก้าของไซบีเรีย คาดมีเหลืออยู่ในธรรมชาติราว 200 ตัว ส่วนในจีนคาดว่ามีประมาณ 14-17 ตัว ในเดือนพฤศจิกายน ปี พ.ศ. 2550 มีรายงานว่า เสือโคร่งไซบีเรียวัย 12 ปี จำนวน 4 ตัว ในสวนสัตว์ปิงชวนปาร์ค ในเมืองเสิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีน รุมกินซากของเสือโคร่งไซบีเรียตัวหนึ่ง ที่อยู่ด้วยกันมานาน 5 ปี ซึ่งเป็นพฤติกรรมปกติที่เสืออาจกินซากพวกเดียวกันเอง แต่ไม่มีใครทราบว่าเสือตัวที่ตายนี้ ตายมาก่อนหน้านั้น หรือตายเพราะถูกเพื่อนเสือในกรงเดี ยวกันรุมฆ่า เสือโคร่ง เสือโคร่ง หรือ เสือลายพาดกลอน (อังกฤษ: Tiger, จีน: 虎, ญี่ปุ่น: トラ, สเปน: Tigre) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม อันดับสัตว์กินเนื้อ มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Panthera tigris ในวงศ์ Felidae จัดเป็นสัตว์ที่มีขนาดที่สุดในวงศ์นี้ และเป็นเสือสายพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดด้วย กายภาพและลักษณะ เสือโคร่งมีโครโมโซมจำนวน 38 โครโมโซม (2 N = 38) มีความยาวโดยเฉลี่ยจากหัวไปจนถึงโคนหาง 1.4-2.8 เมตร หางยาว 60-95 เซนติเมตร น้ำหนักตัว 130-260 กิโลกรัม มีขนลำตัวสีน้ำตาลเหลืองหรือเหลืองอมส้ม มีลายสีดำพาดขวางตลอดทั้งลำตัวเป็นจุดเด่น ซึ่งลายเส้นนี้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เสือโคร่งแต่ละตัวจะมีลายไม่เหมือนกันเช่นเดียวกับลายนิ้วมือของมนุษย์ ส่วนหางมีแถบดำเป็นบั้ง ๆ หรือวงสีดำสลับน้ำตาล ปลายหางมีสีดำ โดยไม่มีพู่เหมือนสิงโต (P. leo) ซึ่งเป็นสัตว์ในสกุลเดียวกัน ขนใต้คาง คอ และใต้ท้องเป็นสีขาว ขนเหนือบริเวณตาเป็นสีขาวหรือเป็นแถบหรือเส้นสีดำพาดขวางเช่นกัน หลังใบหูมีสีดำและมีจุดสีขาวนวลอยู่ตรงกลาง อายุโดยเฉลี่ย 15-20 ปี พฤติกรรม เสือโคร่งมีพฤติกรรมและอุปนิสัยชอบอยู่เพียงลำพังตัวเดียวโดด ๆ ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์จึงจะจับคู่กัน อายุที่พร้อมจะผสมพันธุ์ได้นั้นคือ 3-4 ปี โดยตัวเมียจะเป็นสัดทุก ๆ 50 วัน และจะส่งเสียงร้องดังขึ้น ๆ และถี่ขึ้นเรื่อย ๆ การผสมพันธุ์ของเสือโคร่งนั้นใช้เวลาเร็วมาก คือ ใช้เวลาเพียง 15 วินาทีเท่านั้น เมื่อเสร็จแล้วตัวผู้จะแยกจากไป และอาจไปผสมพันธุ์กับตัวเมียตัวอื่น ตัวเมียที่ปฏิสนธิแล้วจะตั้งท้องนานประมาณ 105-110 วัน คลอดลูกครั้งละ 1-6 ตัว และจะเลี้ยงลูกเองตามลำพังโดยไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้ประมาณ 2 ปี ชอบอาศัยอยู่ตามป่าทึบสลับกับทุ่งหญ้าโล่ง ชอบว่ายน้ำและแช่น้ำมาก ซึ่งแตกต่างจากเสือสายพันธุ์อื่น ล่าเหยื่อได้ทั้งกลางวันและกลางคืน แต่ส่วนใหญ่ในเวลากลางวันจะนอนพักผ่อน ล่าเหยื่อในเวลาเย็น พลบค่ำ กลางคืน หรือขณะที่อากาศไม่ร้อนจัด มีสายตาที่มองเห็นได้ทั้งที่มืดและสว่าง จะคืบคลานเข้าหาเหยื่อในระยะใกล้ 10-25 เมตร จนกระทั่งได้ระยะ 2-5 เมตร จึงกระโดดใส่ หากเป็นเหยื่อขนาดเล็กจะกัดที่คอหอย หากเป็นสัตว์ขนาดใหญ่ เช่น เก้ง หรือ กวาง จะกัดที่ท้ายทอยหรือหลังด้านบน เสือโคร่งมักจะกัดที่คอหอยเหยื่อจากทางด้านบนหรือด้านล่าง บางทีกระโดดตะปบหลังและตะปบขาหลังเหยื่อให้ล้มลงก่อนที่จะกัดคอหอย และเมื่อได้เหยื่อแล้ว จะเริ่มกินเนื้อบริเวณคอก่อน แล้วจึงมากินที่ท้องและกล้ามเนื้อหลัง โดยมักจะไม่กินหัวและขาของเหยื่อ เหยื่อที่เหลือจะถูกฝังกลบโดยใช้ใบไม้ หรือกิ่งไม้ หรือเศษหญ้า และตัวเสือโคร่งเองจะหลบนอนอบู่บริเวณใกล้ ๆ นั้น และบางตัวอาจคาบเหยื่อขึ้นไปขัดไว้ตามคบไม้เหมือนเสือดาว (P. pardus) ด้วยก็ได้ เสือโคร่งมีกล้ามเนื้อขาที่แข็งแรงมาก สามารถตามเหยื่อได้ไกลถึง 100-200 เมตร เพศผู้มีพื้นที่ในการหากินกว้างถึง 200-300 ตารางกิโลเมตร ขณะที่ตัวเมียมีเพียง 60 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น เพื่อเลี้ยงตัวเองและลูกน้อย นิสัยปกติจะหวงถิ่น โดยการหันก้นปัสสาวะรดตามต้นไม้ โขดหิน เพื่อให้กลิ่นของตนเองติดอยู่ เพื่อประกาศอาณาเขต ในบางครั้งอาจจะข่วนเล็บกับเปลือกไม้ด้วยเพื่อเป็นการลับเล็บและประกาศอาณาเขต หากมีเสือโคร่งตัวอื่นหรือสัตว์อื่นที่มีขนาดใหญ่รุกล้ำมา จะต่อสู้กัน โดยปกติแล้ว เสือโคร่งจะกลัวมนุษย์ จะหลบหนีไปเมื่อพบกับมนุษย์ แต่จะทำร้ายหรือกินเนื้อมนุษย์ได้ เมื่อบาดเจ็บหรือจนตรอก หรือเป็นเสือที่อายุมากแล้วไม่สามารถล่าเหยื่อชนิดอื่นได้ หากได้กินเนื้อมนุษย์ก็จะติดใจและจะกลับมากินอีก จนกลายเป็นเสือกินคน การแพร่กระจายพันธุ์ เสือโคร่งกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในทวีปเอเชียตั้งแต่เอเชียตะวันออกจนถึงตะวันออกกลางแม้แต่ในพื้นที่หนาวเย็น อย่าง ไซบีเรีย หรือแห้งแล้งเป็นทะเลทราย อีกทั้งยังอยู่ได้ตามเกาะแก่งกลางทะเลอีกด้วย หากมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม มีรายงานว่า เสือโคร่งสามารถว่ายน้ำข้ามไปมาระหว่างเกาะต่าง ๆ ได้ด้วย ในปี พ.ศ. 2553 จากการสำรวจพบว่าปริมาณเสือโคร่งในผืนป่าของประเทศไทยมีอยู่ราว 200-250 ตัวเท่านั้น แต่มีแนวโน้มที่จะมีปริมาณเพิ่มขึ้น และปริมาณในธรรมชาติในพื้นที่อื่น ๆ รวมกันแล้วทั่วโลกมีประมาณ 3,200 ตัว สายพันธุ์ย่อย เสือโคร่งนั้นจากการที่มีจำนวนประชากรกระจายอยู่ทั่วทวีปเอเชีย ทำให้มีสายพันธุ์ย่อยมากถึง 9 สายพันธุ์ แต่สูญพันธุ์ไปแล้วถึง 3 สายพันธุ์ ส่วนที่เหลือก็อยู่ในสภาวะใกล้สูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์ในขั้นวิกฤตแทบทั้งสิ้น โดยในแต่ละสายพันธุ์ย่อยนั้น จะแตกต่างกันที่ขนาดรูปร่างและลวดลายบนลำตัว แต่พฤติกรรมและนิเวศวิทยาจะไม่แตกต่างกันมากนัก

Siberian Tiger

ชื่อ: เสือโคร่งไซบีเรีย เพศ: ตัวเมีย; หนึ่งในสองตัวพี่น้ ...

Updated: Jul 15, 2012 7:09am PST

White-Cheeked Gibbon : ชื่อ ชะนีแก้มขาว เพศ ตัวผู้ วันเกิด ๕ พฤศจิกายน ๒๐๑๑ สถานที่เกิด สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล ชะนีแก้มขาวทางเหนือเป็นสัตว์ตระกูลชะนี มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ เวียดนาม, ลาว, และเขตยูนานในจีน สายพันธุ์ของมันเกี่ยวข้องใกล้ชิดอย่างมากกับชะนีแก้มขาวทางใต้ มีการวิจารณ์ถึงการคุกคามพวกชะนีอกขาวที่ยังเหลืออยู่ในปัจจุบัน ที่อาศัยอยู่ อุทยานแห่งชาติปูแม็ท ในเนียอัน จังหวัดทางภาคเหนือของเวียดนาม ใกล้ชายแดนติดกับลาว องค์การอนุรักษ์โลก    รายงานว่าพวกมันใช้ชีวิตอยู่กันอย่างมีความเสี่ยงมาก โดยไม่ได้รับการแก้ปัญหาจากมนุษย์อย่างจริงจัง ประชากรของพวกมันมีสองในสามส่วนของชะนีทั้งหมดที่อาศัยอยู่ในเวียดนาม เป็นที่ชัดเจนจากจำนวนที่ได้รับการยืนยันแล้วว่า ที่นี่เป็นแห่งเดียวในโลกที่สามารถพบชะนีอยู่หลากหลายสายพันธุ์ ชะนีแก้มขาวทางเหนือถูกระบุให้เป็นสัตว์ที่มีความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ (ลูซิน ๓.๑) ชะนีแก้มขาวทางใต้เป็นสัตว์ตระกูลชะนี มีถิ่นกำเนิดมาจากเวียดนาม และ ลาว   สายพันธุ์ใกล้เคียงกับพวกชะนีแก้มขาวทางเหนือและพวกชะนีหน้าเหลือง ในสมัยก่อนเคยมีการระบุว่าพันธุ์ของมันแตกย่อยมาจากหนึ่งในสองพันธุ์นี้ ความเป็นไปได้คือ มันอาจจะเป็นการผสมพันธุ์ระหว่างสองพันธุ์นี้มากกว่าที่จะเกิดการกลายพันธุ์ ลักษณะ และสภาพแวดล้อม สมาชิกของสัตว์พันธุ์นี้มีสีต่างกัน พวกที่ยังไม่หย่านมและสัตว์แรกเกิดจะมีสีน้ำตาลอ่อน จะเปลี่ยนเป็นสีเข้มเมื่อหย่านมแล้ว ตัวผู้ที่โตเต็มวัยจะมีสีดำ ตัวเมียสีน้ำตาล ชื่อเรียกของพันธุ์เอามาจากสัญลักษณ์บนใบหน้าของตัวผู้ ขนสีขาวที่แต้มลงผืนใหญ่อยู่รอบมุมปาก ความแตกต่างเรื่องนี้แยกมันออกจากชะนีแก้มขาวทางเหนือตัวผู้ ซึ่งมีขนสีขาวเป็นทางยาวไปตลอดแก้ม ตัวเมียจะมีขนเป็นขอบสีขาวบางๆรอบในหน้า สัตว์พันธุ์นี้อาศัยอยู่ในป่าที่เป็นทุ่งโล่ง บางส่วนอาศัยอยู่ในป่าตามภูเขา เช่นเดียวกับชะนีทั่วไป พวกมันเป็นสัตว์ที่ใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้ และเป็นสัตว์ที่สามารถเป็นสื่อให้เกิดการขยายพันธุ์ พบเห็นพวกมันทั่วไปตามเทือกเขาในลาว ส่วนในเวียดนาม พวกมันต้องกระจัดจายกันอยู่เพราะการกระทำอย่างล่วงละเมิดและการบุกรุกของมนุษย์ ไม่ว่าจะจากการตัดไม้ทำลายป่าหรือการทำฟาร์ม จำนวนของพวกมันค่อยๆลดลงจนเหลือเพียงครึ่งเดียวภายใน ๔๕ ปีที่ผ่านมา พวกมันถูกจัดให้เป็นสัตว์ที่ใกล้จะสูญพันธุ์ มีกฎหมายคุ้มครองพวกมันที่เวียดนาม แต่ไม่สามารถบังคับใช้ได้ที่นอกเขตอนุรักษ์

White-Cheeked Gibbon

ชื่อ ชะนีแก้มขาว เพศ ตัวผู้ วันเกิด ๕ พฤศจิกายน ๒๐๑ ...

Updated: Jul 15, 2012 7:12am PST

White-Handed Gibbon : ชื่อ ชะนีมือขาว หรือลาร์กิ๊บบ้อน เพศ ตัวเมีย วันเกิด ๗ พฤษภาคม ๒๐๑๑ สถานที่เกิด สวนสัตว์เปิดเขาเขียว จ.ชลบุรี ประเทศไทย ข้อมูล ลาร์กิ๊บบ้อนมีชื่อเรียกอีกอย่างว่าชะนีมือขาว เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม อยู่ในตระกูลชะนี เป็นชะนีที่รู้จักกันแพร่หลาย พบเห็นง่ายตามสวนสัตว์ อาณาเขต ลาร์กิ๊บบ้อนมีอาณาเขตกว้างไกลที่สุดจากเหนือจรดใต้ มากกว่าชะนีพันธุ์อื่น ค้นพบพวกมันที่ อินโดนีเชีย ลาว มาเลเชีย พม่า และไทย ประวัติการมีอยู่ของพวกมันแพร่หลายจากตะวันตกเฉียงใต้ของจีนไปจนถึงไทยและพม่าลงไปไกลถึงแหลมมาเลย์ ในป่าดงดิบและป่าผลัดใบ ป่าฝนในเขตร้อนชื้น มีพวกมันอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของหมู่เกาะสุมาตราด้วย พบเห็นลาร์กิ๊บบ้อนในสภาพแวดล้อมของป่าอันแตกต่าง และอาจพบเห็นพวกมันอยู่ร่วมกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดอื่นหรือลิงต่างพันธุ์อย่างสงบ เช่นอุรังอุตัง (Pongo pygmaeus), เชียร์มัง (S. syndactylus), พีเลียเท็ดกิ๊บบ้อน (Hylobates pileatus), เพอเพิ้ลเฟซแลงเกอร์ (Trachypithecus sp.), โทมาสแลงเกอร์ (Presbytis thomasi), ลีเมอร์ (Nycticebus coucang), พวกเมียร์แคทในเมืองไทยที่เดียว มีลาร์กิ๊บบ้อนอยู่ถึง ๑๕,๐๐๐ ถึง ๒๐,๐๐๐ ตัว ลักษณะ สีขนของลาร์กิ๊บบ้อนมีหลายสี ตั้งแต่สีดำ และสีน้ำตาลแก่ ไปจนถึงสีน้ำตาลอ่อนเหมือนสีทราย มือและเท้าทั้งสองเป็นสีขาว เช่นเดียวกับขนสีขาวเป็นวงกลมรอบใบหน้าสีดำ ตัวผู้และตัวเมียมีขนาดไม่ต่างกันมาก ชะนีเป็นสัตว์ที่เคลื่อนที่โดยการเหวี่ยงแขนจับกิ่งไม้ เคลื่อนย้ายตัวเองผ่านป่าด้วยการแกว่งมือไปตามใต้กิ่งไม้ ชะนีมือขาวมีนิ้วโค้งงอ มือยาว แขนยาวเป็นพิเศษ สัมพันธ์กับขาที่สั้น เช่นเดียวกับสัตว์ตระกูลวานร พวกชะนีไม่มีหาง อาหาร ลาร์กิ๊บบ้อนเป็นสัตว์ที่เป็นสื่อให้เกิดการขยายพันธุ์ อาหารที่มันกินประกอบด้วยผลไม้ ๕๐% แต่ใบไม้ที่กิน (๒๙%) มีความสำคัญต่อพวกมันมากที่สุด อย่างอื่นที่กินก็พวกแมลง (๑๓%) และพวกดอกไม้ (๙%) หากอยู่ในป่า พวกมันจะกินอาหารได้อย่างหลากหลาย ทั้งผลวิคและผลไม้ที่มีรสหวานขนาดเล็กอื่นๆ พวกผลไม้จากไม้เลื้อย และพวกเบอร็รี่ ยอดไม้อ่อน หน่ออ่อน เถาวัลย์ แมลงต่างๆ รวมทั้งตัวต่อและบางทีก็กินไข่นกเป็นอาหาร พฤติกรรม ลาร์กิ๊บบ้อนเป็นสัตว์กลางวัน และเป็นสัตว์ที่ใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้ ชอบสภาพแวดล้อมที่เป็นป่าฝน ตามปรกติลาร์กิ๊บบ้อนจะตื่นตัวอยู่ประมาณ ๘.๗ ชั่วโมงต่อวัน จะออกจากแหล่งที่นอนทันทีเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น และจะกลับที่พักประมาณ ๓.๔ ชั่วโมงก่อนที่พระอาทิตย์จะตก ลาร์กิ๊บบ้อนใช้เวลาในแต่ละวันเพื่อกิน (๓๒.๖%) เพื่อพักผ่อน (๒๖.๒%) เดินทาง (๒๔.๒%) เข้าสังคม (๑๑.๓%) เปล่งเสียงร้อง (๔.๐%) และเผชิญหน้ากับฝูงอื่น (๑.๙%) ในบางครั้ง การแสดงออกของมันอาจจะมีลักษณะแตกต่างออกไปจากนี้ในช่วงเปลี่ยนฤดูกาล พวกมันจะลงบนพื้นดินน้อยมาก ชอบห้อยโหนอยู่ตามต้นไม้มากกว่า เมื่อลงดินพวกมันจะเดินด้วยสองเท้าและจะยกแขนขึ้นเหนือหัวเพื่อสร้างสมดุล ลาร์กิ๊บบ้อนอยู่ร่วมกันเป็นฝูง ปกครองโดยคู่ตัวผู้และตัวเมีย มีตัวผู้ช่วยเลี้ยงดูหนึ่งตัว ตัวเมียหนึ่งตัว ตามด้วยลูกของพวกมัน ในสมัยก่อนเชื่อกันว่าเมื่อลูกสัตว์ถึงวัยเจริญพันธุ์ มันจะถูกขับออกจากครอบครัว อย่างไรก็ตาม การศึกษาพฤติกรรมของพวกมันอย่างยาวนานในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ ที่ประเทศไทยพบว่า การจับคู่ผสมพันธุ์ของลาร์กิ๊บบ้อนบางครั้งเปลี่ยนแปลงได้ และพวกลูกสัตว์ในบางฝูงก็อยู่ร่วมกับฝูงของมันได้ ที่อยู่ของแต่ละฝูงเป็นอาณาเขตอย่างชัดเจน มันจะปกป้องเขตแดนด้วยการส่งเสียงไล่ชะนีตัวอื่นออกไป ทุกเช้าสมาชิกในฝูงจะออกมารวมตัวกันที่ขอบอาณาเขตและเริ่มส่งเสียงร้อง มันจะร้องประสานเสียงกันเมื่อจับคู่ผสมพันธุ์ ชะนีแต่ละพันธุ์มีเสียงร้องแตกต่าง และแต่ละคู่ที่จับคู่ผสมพันธุ์กัน ต่างก็มีเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนกัน การขยายพันธุ์ นิสัยทางเพศของลาร์กิ๊บบ้อนก็เหมือนกับชะนีทั่วไป ผสมพันธุ์กันได้ทุกเดือนของปี แต่การตั้งครรถ์ส่วนมากของมันเกิดขึ้นระหว่างหน้าร้อนในเดือนมีนาคม ให้กำเนิดมากที่สุดปลายฤดูฝนในเดือนตุลาคม โดยประมาณ ตัวเมียจะผสมพันธุ์ครั้งแรกเมื่ออายุราว ๑๑ ปีหากใช้ชีวิตอยู่ในป่า จะช้ากว่าพวกที่อยู่ในกรงมาก พวกมันตั้งท้องนานราวหกเดือน พวกตัวเล็กจะได้รับการดูแลประมาณสองปี พวกมันจะถึงเวลาเจริญวัยเมื่ออายุราว ๘ ปี คาดว่า ลาร์กิ๊บบ้อนสามารถมีอายุยืนอยู่ในป่าได้นานถึง ๒๕ ปี สถานการณ์ ลาร์กิ๊บบ้อนถูกคุกคามจากหลายทิศทาง บางครั้งพวกมันถูกล่าเพื่อเอาเนื้อ บางครั้งตัวพ่อกับตัวแม่ต้องถูกจำกัดเพื่อแย่งเอาตัวลูกไปเป็นสัตว์เลี้ยง และบางทีจากปัญหาอันผิดทำนองคลองธรรมจนทำให้เกิดการเสียสภาพแวดล้อมของพวกมัน ป่าของลาร์กิ๊บบ้อนถูกกวาดล้างไปมากเพื่อการก่อสร้างทำถนน เพื่อขนย้ายการเกษตร เพื่อการท่องเที่ยว เพื่อทำปศุสัตว์และเป็นที่เลี้ยงช้าง ถูกไฟป่า การทำลายป่า การตัดไม้อย่างผิดกฏหมาย การสร้างหมู่บ้านใหม่ๆ และการปลุกต้นปาล์มเพื่อผลิตน้ำมันปาล์ม

White-Handed Gibbon

ชื่อ ชะนีมือขาว หรือลาร์กิ๊บบ้อน เพศ ตัวเมีย วันเกิ ...

Updated: Jul 15, 2012 7:19am PST

About The Photographer : ผมเกิดที่สหราชอาณาจักร ย้ายมาอยู่เมืองไทยในปี ค.ศ ๑๙๙๐ และรู้สึกหลงรักเมืองไทยทันที ผมรักวัฒนธรรมของไทย รักคนไทย ชอบอากาศร้อนชื้นและความรู้สึกที่ได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติมากขึ้น มากกว่าที่ผมเคยมีประสบการณ์มาก่อน ภายในสองปีถัดมาผมก็โชคดีพอที่ได้รู้สึกว่าตกหลุมรักอีกสองครั้ง กับสวนสัตว์เปิดเขาเขียว จังหวัดชลบุรี และกับคู่แท้ของผมที่ได้พบกันในปีต่อมา ตั้งแต่จำความได้ ผมรู้สึกเสมอว่าหลงใหลทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของสัตว์ป่า หลายปีของชีวิตในวัยเด็กที่ผมใช้เวลาหลายชั่วโมงเพื่อนั่งสเก็ตภาพสัตว์ป่าที่ผมชื่นชอบ แต่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องดีหรือเปล่าที่ผมเกิดมาพร้อมกับแนวโน้มอย่างมากที่นิยมความสมบูรณ์แบบ(มันเป็นเรื่องที่ติดตัวผมตลอดมาทั้งชีวิต) ความพยายามทั้งหมดของผมจึงค่อยๆลดน้อยถอยลงจากความสิ้นหวังที่จะวาดภาพให้เหมือนจริงได้ ผมไม่พอใจตัวเองที่ไม่สามารถวาดภาพได้อย่างสวยงามแม่นยำอย่างที่เห็นภาพในหนังสือหรือนิตยสาร ในที่สุดผมจึงยอมแพ้ที่จะตามไล่ล่าฝีมือในการวาดภาพของตัวเอง แต่อย่างไรก็ตาม ความหลงใหลและความอยากรู้อยากเห็นในความแปลกประหลาดและความงดงามของสัตว์ป่าในใจของผมมีแต่เพิ่มมากขึ้น แล้วความฝันใหม่ก็เริ่มวิ่งไล่ความฝันเดิม เมื่อผมได้เห็นภาพถ่ายในนิตยสารเนชั่นเนลจิโอกราฟิก ภาพถ่ายที่สามารถทำให้คนทั่วโลกร้อง “ว้าว” ภาพถ่ายที่จะทะนุบำรุงและสนับสนุนความหลงใหลต่อของขวัญจากธรรมชาติที่ผมมี ด้วยเหตุผลอันหลากหลายจนมากเกินไปที่จะกล่าวถึง ผมไม่ได้ประสบความสำเร็จในด้านการศึกษาวิชาการนัก ผมได้เรียนเพียงภาคบังคับและหยุดเรียนต่อหลังจากอายุเพียงสิบหกปี ความปรารถนาที่อยากจะเดินทางอยู่กับผมมานานหลายปี ผมจึงหางานที่ไม่จำเป็นจะต้องมีประกาศนียบัตรหรือปริญญาทำและพอเก็บเงินได้มากพอผมก็เริ่มเดินทาง ถึงแม้อยากจะเปิดเผยการผจญภัยของผมในเก้าปีถัดมา แต่ผมว่าผมพาคุณข้ามไปถึงปี ค.ศ ๑๙๙๐ เลยจะดีกว่า ปีที่ผมได้เยี่ยมชมสวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นครั้งแรก เพราะมันเป็นเรื่องหลักและเป็นเรื่องที่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจนชักนำให้ผมเป็นผมในวันนี้ ผมยังจำครั้งแรกที่ผมได้เยี่ยมชมสวนสัตว์เปิดเขาเขียวครั้งแรกได้เป็นอย่างดี ผมเดินถือกล้อง ๓๕ ม.ม ตัวแรก(เป็นรุ่นยี่ห้อยาชิกะ) ด้วยความเกรงขามต่อสัตว์ป่าหลากหลายสายพันธุ์ที่ได้พบเห็น ผมค่อยๆเดินกดปุ่มกล้องเก็บภาพสัตว์ทั้งหลายที่ผมได้เจอ พยายามไม่รบกวนพวกสัตว์ และความจริงที่ว่า ผมก็ไม่รู้หรอกว่าภาพที่ถ่ายออกมาผลจะเป็นอย่างไรบ้าง(ผมไม่เคยมีประสบการณ์ในการใช้กล้องมาก่อน) ผมได้แต่รู้สึกมีความสุขมากกับทุกนาที และประสบการณ์นั้นก็เมตตาให้ผมได้ระลึกถึงความฝันในวัยเด็กของตัวเอง ที่เคยคิดอยากจะเป็นช่างภาพสัตว์ป่า หลังจากหมดวันอันแสนพิเศษสุดในสวนสัตว์เปิดเขาเขียววันนั้น ผมก็รู้ดีเลยว่าผมจะต้องกลับมาที่นี่อีกหลายครั้ง ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะต้องทำอะไรบ้างในตอนนั้น แต่ผมก็เริ่มฝันแล้วว่า ผมอยากจะมีส่วนช่วยทำให้สวนสัตว์เปิดเขาเขียวได้รับรู้ถึงศักยภาพมากมายของสวนสัตว์ที่จะพัฒนาได้อีกอย่างมากมาย ผมอยากจะมีส่วนร่วมช่วยทะนุบำรุงสัตว์ที่ถูกทำให้ต้องตกอยู่ในอันตราย อยากจะช่วยให้สัตว์ที่ต้องอยู่ในกรง ได้อยู่ในสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกับธรรมชาติของมันมากที่สุด ถึงแม้ผมจะได้กลับไปเยี่ยมสวนสัตว์เปิดเขาเขียวอีกหลายครั้งหลังจากครั้งแรก แต่ความจำเป็นของชีวิต ทำให้ผมต้องจัดลำดับความสำคัญในการสร้างฐานะก่อน ผมจำเป็นจะต้องมีอิสระในด้านการเงิน ผมเสี่ยงทำธุรกิจหลายอย่างแต่ไม่มีอะไรที่ผมมีใจให้เลย ผมเพียงแต่ทำมันไปอย่างดีที่สุดตามนิสัยของผมที่จะต้องทำทุกอย่างให้ดีที่สุด ไม่มีงานไหนที่ลองทำแล้วจะพาผมเข้าใกล้กับความร่ำรวยที่ผมต้องการและสามารถทำให้ผมมีเวลาพอที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองอยากทำเลย จนกระทั่งในปี ๑๙๙๙ ผมได้ลองทำธุรกิจใหม่ และครั้งนี้เองที่ความพยายามของผมเริ่มประสบความสำเร็จ หลังจากนั้นแปดปี เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมรู้สึกว่าฐานะทางการเงินของผมปลอดภัยพอที่จะหยุดทำงานเพื่อจ้องจะหาเงินเพียงอย่างเดียวและผมต้องตัดสินใจเสียทีว่าอะไรที่ผมอยากทำจริงๆในชีวิตนี้ ความทรงจำอันห่างไกลเริ่มหลั่งไหลกลับมาอยู่แถวหน้าในห้วงคิด และผมรู้ดีว่านี่เป็นโอกาสแล้วที่ผมจะสามารถทำความฝันอันยาวนานในวัยเด็กที่เคยอยากจะเป็นช่างภาพสัตว์ป่ามืออาชีพให้เป็นความจริงได้ ด้วยความคิดนั้นผมรีบวิ่งไปหาซื้อกล้องแคนนอนตัวแรกของผม (EOS 40D) และเลนส์คุณภาพสูงตัวแรก (Canon EF 100-400mm f/4.5-5.6L IS USM) และจากวันนั้นมาเกือบทุกวันที่ผมถ้าไม่อยู่ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว ผมก็จะอยู่ที่ไหนสักแห่งใกล้ๆบ้านเพื่อหาถ่ายรูปนกหรือสัตว์ทั่วไปอย่างมีความสุข ผมได้เรียนรู้เรื่องการถ่ายภาพที่มีประโยชน์มากหลายบทเรียนจากเพื่อนที่อยู่ที่สหราชอาณาจักร (ขอบคุณมาก..ไมค์) มันช่วยให้ผมเข้าใจในเรื่องพื้นฐาน แต่การเรียนรู้ทั้งหมดที่เหลือผมเรียนจากการอ่านหนังสือฮาวทูอย่างนับไม่ถ้วน ผมเข้าร่วมในการอภิปรายบทวิจารณ์ภาพถ่ายธรรมชาติผ่านทางอินเตอร์เน็ตเป็นประจำ และการเรียนรู้ที่มากที่สุดของผมเกิดจากการฝึกซ้อมลงมือถ่ายจริงที่ทุกโอกาสจะมอบให้ ผมไม่ได้รับผลประโยชน์จากการมีประสบการณ์หลายปีในการใช้กล้องรุ่นเก่าแบบใช้ฟิลม์อย่างที่ศิลปินหลายคนที่มีชื่อเสียงในการถ่ายภาพธรรมชาติชำนาญ แต่การมาถึงของภาพดิจิตอลที่ประกอบด้วยกล้องและส่วนประกอบคุณถาพสูงที่พอจะหาได้ในวันนี้ ทำให้ผมเชื่อว่า ด้วยความหลงใหล ความกระตือรือร้น และด้วยนิสัยที่จะมุ่งมั่นทำทุกอย่างที่ผมได้ทำอย่างดีที่สุด ผมจะสามารถแสดงฝีมือออกมาชดเชยเวลาที่หายไปและจะสามารถลดข้อเปรียบเทียบว่ามีประสบการณ์น้อยเกินไป อย่างไรก็ตาม ผมรู้ตัวดีว่าเงินเก็บที่มีจะไม่คงอยู่ตลอดไป เพราะมีเรื่องลงทุนที่จะต้องจ่ายออกไปเพื่อให้ได้ผลลัพธ์อย่างที่ผมวางแผนไว้ สิ่งที่ผมกำลังทำอยู่นี้อาจจะกระทบต่อฐานะทางการเงินของผมก็ได้ เป็นเรื่องจริงที่มีช่างภาพธรรมชาติหลายคนสามารถหารายได้มากพอจากภาพถ่ายของเขา มันทำให้ช่างภาพหลายคนคิดเหมือนผมว่าพวกเราก็น่าจะสร้างรายได้จากภาพถ่ายได้เหมือนกัน แน่อยู่แล้วว่ามันคงไม่ใช่เรื่องง่ายนักที่จะประสบความสำเร็จ แต่ด้วยเจตนาอันดีงามรวมกับความกระตือรือล้นของผมที่เต็มไปด้วยไอเดียหลากหลายมากมายและศรัทธาที่ภรรยามีต่อผม ผมรู้สึกขอบคุณภรรยามากที่คอยสนับสนุนผมและยอมเห็นด้วยว่าพวกเราจะต้องดำเนินไปข้างหน้าต่อไป แผนแรกที่ผมมีในขณะที่การเงินยังมีเพียงพอในเดือนกันยายนปี ๒๐๑๐ คือเรียนรู้ให้มากที่สุดภายใน ๑๒ เดือน ให้มีประสบการณ์มากพอที่จะพัฒนาฝีมือในการถ่ายภาพ ให้มีความชำนาญมากพอที่จะรวบรวมภาพถ่ายของนกและสัตว์ป่าทีสามารถขายได้จากการเดินทางของผมทั้งในเมืองไทยและจากประเทศอื่น เมื่อถึงเดือนกันยายนปี ๒๐๑๑ ผมได้ไปเยี่ยมชมอุทยานแห่งชาติถึง ๑๒ แห่งแล้วหลายจังหวัดทั่วเมืองไทย ผมได้เดินทางไปถึงอุทยานแห่งชาติทามานนิการ่า ที่อยู่ทางเหนือของจังหวัดปาฮัง แห่งแหลมมาเลย์ ได้เดินทางสองครั้งไปถึงซาบา รัฐทางเหนือของชาวมาเลเชียที่เรียกว่าบอร์เนียว และในเดือนสิงหาคมปี ๒๐๑๑ ผมได้รับอีกหนึ่งในประสบการณ์ที่ดีที่สุดของผมเป็นเวลาสองอาทิตย์ที่อัฟริกาใต้ ตามด้วยอีกห้าวันในมาดากัสก้า เพื่อความยุติธรรม ผมควรจะเล่าด้วยว่างานที่ดีที่สุดที่ผมมีอยู่ มีจำนวนภาพถ่ายที่ถ่ายในหกเดือนแรกอยู่ไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของงานสะสมที่ผมถ่ายเองทั้งหมด มันเป็นการเรียนรู้ทักษะงานศิลปที่ต้องจ่ายแพงมากสำหรับผม และภรรยาของผมจะสามารถบอกคุณได้ว่ามันเป็นเรื่องจริง ภาพส่วนมากจากการผจญภัยในอัฟริกาใต้ของผมถูกลบทิ้งไปนานแล้วตั้งแต่ผมกลับถึงบ้าน และยังมีเหลืออยู่อีกส่วนหนึ่งที่ผมยังต้องหาเวลาที่จะ “ลบมันทิ้งอย่างไร้ความปราณี” การถ่ายภาพของผมพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะมองผ่านดวงตาที่มองเห็นไม่ค่อยชัดของผมก็ตาม และไม่ว่าจะเป็นเพราะความผ่อนผันของสรรพสิ่งในธรรมชาติเพียงอย่างเดียว หรือเป็นการรวมตัวกันระหว่างการลองผิดลองถูกของผมที่จะเรียนรู้ ธรรมชาติก็ได้มอบความเมตตากรุณาต่อผม เมื่อผ่านพ้นไป ๑๒ เดือนผมรู้สึกมั่นใจพอและเชื่อมั่นว่าผมทำส่วนแรกของแผนได้สำเร็จแล้ว ส่วนที่สองของแผนสร้างความหวั่นใจให้กับผมไม่น้อย ผมต้องคิดให้ได้ว่าจะเปิดห้องภาพที่ไหนดีเพื่อขายภาพถ่ายของผม สองสามเดือนตั้งแต่แผนการเริ่มต้น ในระหว่างการไปถ่ายรูปในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวหลายครั้ง ผมก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า คงไม่มีที่ไหนที่ผมน่าจะเปิดห้องภาพเกี่ยวกับสัตว์ป่าได้ดีไปกว่าที่นี่อีกแล้ว มันช่างลงตัวที่สุด งานต่อไปที่เราจะต้องทำก็คือหาให้พบว่าใครเป็นเจ้าของและหาทางติดต่อกับพวกเขาให้ได้ และเราก็ได้รู้ว่าสวนสัตว์เปิดเขาเขียวไม่ได้เป็นของเอกชน ซึ่งในตอนแรกเราก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน มันเป็นสวนสัตว์ที่ควบคุมโดยองค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์แห่งประเทศไทย (อสส.) ซึ่งครอบคลุมดูแลสวนสัตว์อีกเจ็ดแห่งทั่วประเทศ บ่อยครั้งในชีวิต เมื่อใครสักคนมองเห็นภาพเป้าหมายของตัวเองได้อย่างชัดเจน โอกาสที่จะชักนำให้เกิดการแนะนำหลายครั้งไปจนถึงคนที่ใช่ก็มาถึง ไม่นานนักพวกเราก็มีโอกาสได้นำงานของเราและไอเดียหลากหลายที่เรามีแสดงต่อผู้อำนวยการและคณะกรรมการบริหารของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว ผมปลื้มมากที่จะเล่าว่า ความทุ่มเทเต็มที่ทั้งหมดที่ครอบครัวของผมได้ลงทุนลงแรงลงไปเป็นปีได้รับรางวัลตอบแทนแล้ว เพราะกรรมการทุกท่านมองเห็นศักยภาพในสิ่งที่เรานำเสนอทันทีและอนุญาติให้เราใช้พื้นที่ที่ดีที่สุดตรงด้านหน้าของส่วนแสดงกรงนกใหญ่ในสวนสัตว์ ก่อสร้างห้องภาพเนเจอร์อิมเพรสชั่น ซึ่งเปิดทำการวันแรกเมื่อวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๐๑๒ (ประมาณเจ็ดอาทิตย์มาแล้ว..นับขณะที่เขียนบทความนี้อยู่) ห้องภาพเปิดทำการแล้วโดยมีสุดยอดภรรยาของผมเป็นคนดูแล ผมจึงหันมาใส่ใจกับส่วนที่สามของแผนต่อทันที ผมอยากจะทำอะไรสักอย่างที่มีส่วนช่วยให้สวนสัตว์เปิดเขาเขียวมองเห็นศักยภาพมากมายที่จะสร้างสวัสดิการให้กับสัตว์ทั้งหลายที่พวกเขาดูแลอยู่ ผมอยากจะเน้นความสำคัญให้เห็นตรงนี้ว่า สวนสัตว์เปิดเขาเขียวได้รับการยอมรับมาแล้วจากสถาบันสวนสัตว์สาธารณะทั่วโลก (ไม่น้อยไปกว่าสถาบันสมิธโซเนียนของอเมริกา) รวมทั้งเหล่าผู้อำนวยการและคณะกรรมการบริหารองค์การสวนสัตว์สาธารณะจากทั่วโลกต่างก็ยอมรับว่าที่นี่เป็นสวนสัตว์ที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก มีประชาชนมากกว่าหนึ่งล้านคนเข้าเยี่ยมชมสวนสัตว์ทุกปี (ผู้เข้าชมส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเยาวชนจากทั่วเมืองไทยเพื่อทัศนะศึกษาและการเรียนรู้) แต่ก็ยังมีอีกหลายคนที่ไม่ค่อยรู้เรื่องของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวนัก และน่าเสียดายมากที่มันรวมไปถึงคนไทยบางส่วนด้วย ตั้งแต่เริ่มเปิดห้องภาพ เราได้คุยกับหลายคนมากที่บอกว่าเคยได้ยินชื่อสวนสัตว์มาบ้างแต่ยังไม่เคยไปเที่ยวเลย หรือไม่ก็บอกว่าเคยไปเที่ยวเมื่อนานมาแล้วและยังไม่คิดจะกลับไปอีก สองเรื่องสุดยอดเยี่ยมของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวคือ ตั้งแต่ ๒๐ ปีที่ผ่านมา ทางสวนสัตว์ได้มีการทะนุบำรุงบุกเบิกพัฒนาในทุกภาคส่วนของสวนสัตว์อย่างต่อเนื่อง ทำให้สุขอนามัยสวัสดิการและความเป็นอยู่ของบรรดาสัตว์ที่พวกเขาดูแลอยู่ดีขึ้นอย่างมาก และการได้รับการยอมรับจากทั่วโลกว่าประสบความสำเร็จอย่างสูงในโครงการณ์แพร่พันธุ์สัตว์หลายหลายชนิด เป้าหมายของโครงการณ์ดำเนินไปเพื่อการดำรงอยู่ของสัตว์ที่ใกล้จะสูญพันธุ์หลายอย่าง และแน่นอนที่ว่าโครงการณ์เหล่านี้มีค่าใช้จ่ายสูงมาก สวนสัตว์เปิดเขาเขียวสามารถดำเนินโครงการณ์ต่อไปเรื่อยๆด้วยเงินงบประมาณอุดหนุนที่มาจากรัฐบาล ซึ่งบางครั้งงบประมาณอาจจะถูกตัดทอนลงหากมีเหตุการณ์ร้ายแรงขึ้น เช่น มหาอุทกภัยและการปะทะที่เกิดขึ้นในปี ๒๐๑๑ เห็นได้ชัดว่า ตอนนี้พวกเราก็ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่พวกเราจะทำ จะสามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นมาได้บ้างหรือเปล่า มันเป็นเพียงความตั้งใจจริงที่จะทำตามแผนการณ์หลากหลายที่เรามีอยู่ เพื่อร่วมงานกับสวนสัตว์เปิดเขาเขียว เป้าหมายหลักของเราในตอนนี้คือ กระตุ้นให้ผู้คนได้ตระหนักรู้และให้ความสนใจต่อการทำงานอย่างหนักและการประสบความสำเร็จอย่างสูงอย่างต่อเนื่องของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศทั่วโลก และแน่นอนที่ผมจะใช้รูปภาพที่ผมถ่ายเองให้เกิดประโยชน์กับงานนี้ นั่นแหล่ะ..มันเป็นส่วนผสมของความปรารถนาอันแรงกล้าและพร้อมจะให้ที่ผมมีอยู่ ที่จะทำบางอย่างที่ผมรู้ดีว่ามันคุ้มค่ามาก กับความมุ่งมั่นของผม ความกระตือรือล้นที่ดูเหมือนจะล้นอกออกมา บวกกับความอดทนอย่างไม่รู้จบของภรรยาของผมเอง และความคิดไม่ขาดสายที่บางครั้งก็แสนจะแปลกประหลาดที่ผมมี หากไม่มีภรรยาของผมคอยกระตุกสายบังเหียนอยู่บ้างเป็นระยะๆ ผมว่าพวกเราคงจะวิ่งเตลิดตกหน้าผากันไปหลายรอบแล้ว ถึงแม้ว่า มันจะใช้เวลานานมากกว่าผมจะเขียนบทความนี้จนจบ (และยังมีความตั้งใจที่จะอัฟเดทข้อมูลใหม่อีกในหลายเดือนข้างหน้าหรือในปีถัดไป) ผมได้เปลี่ยนแปลงเว็บไซด์ของเนเจอร์อิมเพรสชั่นจากที่เคยเป็นเว็บไซด์สำหรับรูปถ่ายเพียงอย่างเดียว มาเป็นแหล่งข้อมูลที่เกี่ยวกับสวนสัตว์เปิดเขาเขียวด้วย คุณจะสามารถพบเห็นความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นที่นั่นผ่านการถ่ายภาพของผมด้วย สำหรับคนที่ติดตามงานของผมผ่านทาง 500px (500px.com/ashleyvincent) คุณคงหายสงสัยและคิดออกแล้วว่า ผมใช้เวลาส่วนมากอยู่ที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเพื่อคอยเก็บภาพถ่ายการเจริญเติบโตและการพัฒนาของสัตว์แรกเกิดและลูกสัตว์ต่างๆ งานส่วนหนึ่งของผมเพื่อช่วยในงานวิจัยและเก็บข้อมูลของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว และเพื่อเป็นการปลุกเร้าผู้คนในทุกเพศทุกวัยให้ตระหนักและเข้าใจมากขึ้นว่าพวกเราจะต้องทำอะไรบ้างเพื่อเก็บรักษาของขวัญที่แสนจะมหัศจรรย์จากธรรมชาติให้คงอยู่สืบไป เสริมสร้างความสำนึกด้วยความหวังว่าจะเกิดเป็นแรงบันดาลใจ เกิดความรู้สึกเห็นใจและรู้สึกผูกพันต่อสัตว์ และทำให้เกิดการเคลื่อนไหวมากขึ้น ผู้คนส่งข่าวบอกต่อๆกันไปมากขึ้น จนทำให้เกิดการบริจาคน้ำใจมากขึ้น ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อีกไม่นานนัก พวกเราตั้งใจจะจัดงานแสดงภาพถ่ายของผมเพื่อการกุศลเป็นครั้งแรกที่กรุงเทพ เพื่อรวบรวมเงินทุนช่วยเหลือสนับสนุนโครงการณ์ที่มีอยู่แล้วและโครงการณ์ใหม่ๆที่เป็นประโยชน์ต่อบรรดาสัตว์ที่อยู่ในสวนสัตว์เปิดเขาเขียว และแน่นอนอยู่แล้วที่รายได้บางส่วนของเราที่เกิดจากการขายได้ที่ห้องภาพก็ถูกแบ่งให้กับโครงโครงการณ์เหล่านี้ด้วยเช่นกัน ผมขอจบบทความนี้ก่อนดีกว่า ก่อนที่จะไม่เหลือคนอดทนที่ยอมอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ มันเป็นเพียงบทสรุปที่ไปที่มาและช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อในชีวิตของผม ผมกับคู่แท้ยังคงแต่งงานและมีความสุขอยู่ด้วยกันแม้เวลาจะผ่านไปยี่สิบกว่าปีแล้วตั้งแต่แรกพบ (ผมต้องรีบสรุป ว่ามันคงเป็นอย่างนั้น) พวกเรามีลูกสาวคนเดียวที่เพิ่งจะอายุสิบสี่ปีที่เป็นทั้งความภาคภูมิใจและความเบิกบานของเรา และเป็นครั้งแรกในชีวิตของผมที่สามารถพูดได้อย่างต็มปากว่า ผมได้ใช้ชีวิตของผมอย่างที่เคยฝันไว้แล้วอย่างแท้จริง จะมีผู้ชายคนไหนโชคดีไปมากกว่านี้ ขอบคุณมากครับ ที่กรุณาสละเวลาอ่านบทความนี้ของผมจนจบ และผมยังหวังต่ออีกว่า คุณจะกลับมาอ่านที่เว็บไซด์นี้อีก และคงจะสนใจคอยตามข่าวว่ามีอะไรเกิดขึ้นในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวอีกบ้าง และหวังว่าพวกคุณจะชื่นชอบภาพถ่ายใหม่ๆที่ผมจะคอยอัฟเดทมาให้ดูอย่างสม่ำเสมอ

About The Photographer

ผมเกิดที่สหราชอาณาจักร ย้ายมาอยู่เมืองไทยในปี ค.ศ ๑๙๙๐ ...

Updated: Jul 16, 2012 4:34am PST

Animal Welfare : เช่นเดียวกับสวนสวยทุกแห่ง ที่ต้องมีการรดน้ำพรวนดินและบำรุงรักษาอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ต้นไม้ในสวนได้เบ่งบานและออกดอกออกผล สุขภาพและความเป็นอยู่ของสัตว์ที่อยู่ในสวนสัตว์ก็ต้องได้รับการดูแลอย่างดีเช่นเดียวกัน ต้องคอยเฝ้าดูว่ามีการเปลี่ยนแปลงของสัตว์ตั้งแต่เกิดหรือเปล่า ต้องคอยป้องกันไม่ให้เกิดการสูญเสียและเฝ้าเรียนรู้การเจริญเติบโตโดยธรรมชาติของมัน ข้อพิสูจน์ชัดเจนที่แสดงให้เห็นถึงความสำเร็จยอดเยี่มในการทำงานของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวก็คือ มีสัตว์หลายชนิดเกิดใหม่ขึ้นที่นี่มากมาย และยังคงเพิ่มจำนวนขึ้นอีกเรื่อยๆ สวนสัตว์เปิดเขาเขียวมีทีมงานที่ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่เกือบ ๔๐๐ คน แบ่งหน้าที่แยกย้ายช่วยกันดูแลบรรดาสัตว์ของพวกเขา เจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่เล่าว่าพวกเขาทำงานกันด้วยความรัก สิ่งมีชีวิตทุกอย่างมีความเสี่ยงต่อปัญหาและโรคภัยไข้เจ็บหลายอย่าง แต่ด้วยกฎระเบียบอันเข้มงวดสำหรับสุขอนามัยและความสะอาดที่ถือปฎิบัติกันทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตรวจระวังน้ำดื่มและอาหาร การฝึกฝนช่วยให้พวกสัตว์สามารถมีชีวิตที่ดีได้ตามธรรมชาติ และการคอยจับตามอง เฝ้าสังเกตุหากมีความผิดปรกติเกิดขึ้น สัตว์ในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวส่วนใหญ่จีงมีสุขภาพสมบูรณ์มาก หาสัตว์ที่ป่วยมากได้ยาก หากมีการพบว่าสัตว์ตัวใดมีอาการไม่ค่อยจะดี สัตว์ตัวนั้นจะถูกนำส่งโรงพยาบาลของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวทันที โรงพยาบาลสัตว์มีขนาดใหญ่และดูแลโดยทีมสัตวแพทย์และบรรดาผู้ช่วยที่มากด้วยความสามารถ หากสุขภาพร่างกายและความเป็นอยู่ตามธรรมชาติจะเป็นเรื่องจำเป็นต่อพวกสัตว์ทั้งหลายแล้ว เราคงต้องให้ความสำคัญต่ออารมณ์และความรู้สึกของพวกสัตว์ในระดับเดียวกัน มีนกนานาชนิดและสัตว์หลากหลายพันธุ์ที่อยู่ในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวถึง ๓๐๐ ชนิด พวกมันกินอาหารและมีความต้องการแตกต่างกันออกไป หากต้องหากินเองตามธรรมชาต พวกมันก็จะปรับตัวเองไปตามสภาพแวดล้อม สวนสัตว์เปิดเขาเขียวจึงต้องสร้างบรรยากาศเลียนแบบสภาพแวดล้อมให้กับพวกสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของพวกเขา ด้วยการปรับเปลี่ยนต้นไม้และภูมิประเทศให้ใกล้เคียงกับธรรมชาติของสัตว์แต่ละชนิดให้มากที่สุด พนักงานในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวรู้ดีว่า เป็นเรื่องสำคัญที่จะต้องรักษาคุณสมบัติของพฤติกรรมเดิมของพวกสัตว์เอาไว้ ถึงแม้ว่าสัตว์บางชนิดจะไม่สามารถออกล่าเหยื่อเองได้ในป่าแล้ว แต่การซุ่มรอและการล่าก็ยังเป็นสัญชาตญาณของสัตว์ตระกูลแมว เหล่าชะนีก็ยังชอบที่จะโหนตัวไปมาตามกิ่งไม้ กลุ่มฮิปโปชอบแช่ตัวอยู่ในน้ำตอนกลางวัน ส่วนนกนานาชนิดและสัตว์จำพวกอื่นก็ยังอยากจะออกหากินเองตามต้นไม้ใบหญ้าในบรรยากาศของธรรมชาติ ถึงจะมีอาหารเตรียมไว้ให้มากมาย แต่ถ้าหากสัตว์ตัวใดปฎิเสธที่จะกินอาหารเพราะไม่คุ้นเคยกับสิ่งที่มันได้รับ ก็อาจจะเกิดอันตรายต่อวงจรชีวิตของพวกมันได้ ด้วยความตระหนักรู้และจากประสบการณ์ในการวิจัยหลายปี เจ้าหน้าที่ในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวจึงได้พัฒนาหลากหลายความคิดออกมา เพื่อให้พวกสัตว์สามารถรักษาสัญชาตญาณเดิมของพวกมันให้คงอยู่ สัตว์ตระกูลแมวจะได้ฝึกการไล่ล่าและยืดเส้นยืดสายบ้างด้วยการตะปบตุ๊กตายัดไส้ที่ถูกทำเลียนแบบสัตว์อื่นขึ้นมา เช่น ม้าลาย ส่วนพวกชะนีก็จะมีต้นไม้สูงๆอยู่หลายต้นบนเกาะชะนีของพวกมัน ช่วยให้พวกมันสามารถเคลื่อนไหวและออกกำลังกาย ทำให้ร่างกายได้ยืดหยุ่นอยู่เสมอ พวกฮิปโปได้หลบแดดนอนแช่น้ำอยู่ในหนองน้ำช่วงเวลากลางวัน พวกนกและสัตว์อื่นๆต่างก็บินกันวุ่นวายเพื่อหาอาหารโปรดของพวกมันในบริเวณที่คล้ายกับการใช้ชีวิตในป่าของพวกมันมาก การดัดแปลงจากธรรมชาติเกิดขึ้นในบางจุดเพื่อทำให้สภาพแวดล้อมใกล้ชิดกับธรรมชาติของสัตว์มากที่สุด ให้สัตว์สามารถอยู่ได้อย่างมีชีวิตชีวา และต้องมั่นใจว่าสัตว์แต่ละชนิด ต้องมีพื้นที่เพียงพอเพื่อใช้ออกแรงตามธรรมชาติของมันในแต่ละวัน ความช่วยเหลือทุกอย่างถือปฎิบัติเพื่อขัดขวางไม่ให้พวกสัตว์เกิดความเบื่อหน่ายหรือมีอาการเซื่องซึม พยายมให้สัตว์มีความสุขทั้งทางกายและจิตใจ เป้าหมายหลักในสวนสัตว์เปิดเขาเขียว คือความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นและความสุขของสัตว์ทั้งหมด มันเห็นชัดอยู่บนใบหน้าเป็นมิตรของเจ้าหน้าที่ทุกคน ว่าทุกคนมีความสุข ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทีมงานที่ทำงานสุดแสนวิเศษ และการที่พวกเขารู้ดีว่า พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งที่ได้ช่วยกันอนุรักษ์ รักษามรดกที่ธรรมชาติได้มอบให้เอาไว้ สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับหลากหลายโครงการแพร่พันธุ์ที่ประสบความสำเร็จและได้รับการยอมรับจากทั่วโลกของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว สามารถหาอ่านต่อได้ด้วยการตามลิงค์ข้างล่างเหล่านี้ โครงการแพร่พันธุ์ เสือลายเมฆ สิงโตอ้ฟริกา เสือโคร่งไซบีเรีย สยามมัง ชะนีแก้มขาว ชะนีมือขาว ค่างห้าสี ลิงสีทอง สมเสร็จมาเลเชีย

Animal Welfare

เช่นเดียวกับสวนสวยทุกแห่ง ที่ต้องมีการรดน้ำพรวนดินและบำรุ ...

Updated: Jul 16, 2012 5:25am PST

Introduction : มีสวนสัตว์สาธารณะหลักอยู่ในเมืองไทยแปดแห่ง ทุกแห่งอยู่ภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์แห่งประเทศไทย (อสส.) ซึ่งได้รับพระมหากรุณาให้ความอุปถัมภ์โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช สวนสัตว์ดุสิตในกรุงเทพเป็นสวนสัตว์และสวนสาธารณะแห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งเดิมเป็นพระราชอุทยานส่วนพระองค์ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้ารัชกาลที่ ๕ ในปี ๑๙๐๘ สวนสัตว์เปิดเขาเขียวถูกจัดให้เป็นสวนสัตว์เปิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่โดยรอบประมาณ ๕,๐๐๐ ไร่ (ประมาณ ๒,๐๐๐ เอเคอร์) ในช่วงต้นปี ๑๙๗๐ เมื่อสัตว์ในสวนสัตว์ดุสิตเริ่มมีมากขึ้น จนมองเห็นว่าอาจจะเกิดอันตรายต่อสุขภาพและสวัสดิการของสัตว์ที่มีอยู่ ดร.โสพณ ดำนุย ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์ในขณะนั้นและคณะกรรมการจึงแลเห็นความจำเป็นที่จะต้องมองหาสถานที่แห่งใหม่ ที่จะต้องกว้างขวางพอเพื่อสร้างที่อยู่ให้สัตว์ได้อยู่อย่างสะดวกสบายขึ้น สวนสัตว์เปิดเขาเขียวจึงเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่สุด เพราะอยู่ท่ามกลางป่าที่มีป่าไม้เขียวชอุ่มอยู่ทั้งปี เป็นป่าเขตร้อนและป่าฝนที่อยู่ในจังหวัดชลบุรี สามารถเดินทางจากกรุงเทพได้ด้วยการขับรถลงทางใต้เพียงครึ่งชั่งโมง สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นแหล่งอาศัยของนกนานาชนิดกว่า ๘,๐๐๐ สายพันธุ์ และมีสัตว์ป่าแตกต่างหลากหลายจากทั่วโลกอีกกว่า ๔๐๐ สายพันธุ์ ถึงจำนวนของสัตว์ทั้งหมดจะน่าประทับใจมาก แต่การทำงานด้วยความรักอย่างทุ่มเทของพนักงานทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังสวนสัตว์เปิดเขาเขียวต่างหากที่สร้างมนต์ขลังให้สวนสัตว์แห่งนี้เป็นสถานที่ที่น่าเยี่ยมชม ด้วยการสนับสนุนจากองค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์และการเป็นผู้นำอันยอดเยี่ยมของ คุณสุริยา แสงพงษ์ (ผู้อำนวยการสวนสัตว์เปิดเขาเขียว) คุณเทวินทร์ รัตนวงศะวัต (ผู้ช่วยผู้อำนวยการสวนสัตว์เปิดเขาเขียว) คุณอภิเดช สิงหเสนี (ผู้ช่วยผู้อำนวยการสวนสัตว์เปิดเขาเขียว) นสพ.สุเมธ กมลนรนาถ (ผู้อำนวยการส่วนอนุรักษ์และวิจัย) การวิจัยและการหาความรู้ที่ทำกันในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวกับ นสพ.วิศิษฎ์ อาศัยธรรมกุล (ผู้อำนวยการสัตวแพทย์ของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว) และการทำงานที่เต็มไปด้วยประสบการณ์ของพนักงานในสวนสัตว์เปิดเขาเขียว ทำให้สวนสัตว์สามารถยกระดับความเป็นสวนสัตว์แถวหน้าได้อย่างต่อเนื่องและอย่างมีมาตรฐานสากล ภารกิจหลักของสวนสัตว์เปิดเขาเขียวคือการอนุรักษ์สัตว์ป่าจากทั่วโลก งานวิจัยเกี่ยวกับสัตววิทยา ให้ความรู้เกี่ยวกับสภาพแวดล้อม และสันทนาการ

Introduction

มีสวนสัตว์สาธารณะหลักอยู่ในเมืองไทยแปดแห่ง ทุกแห่งอยู่ภาย ...

Updated: Jul 16, 2012 7:17pm PST

Breeding Programmes : ตั้งแต่ปี ๑๙๙๔ ที่สวนสัคว์เปิดเขาเขียวกลายเป็นสถานที่ที่ประสบความสำเร็จในการแพร่พันธุ์สัตว์หายากที่ใกล้จะสูญพันธุ์หลายชนิดอย่างสมบูรณ์ โครงการณ์นี้รวมไปถึงนกนาชนิด ผีเสื้อหลายพันธุ์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมหลายอย่างและสัตว์เลื้อยคลานหลายชนิด มีสัตว์ที่ได้รับบาดเจ็บหรือสัตว์ที่ถูกทอดทิ้งถูกส่งตัวเข้าสวนสัตว์เปิดเขาเขียวทุกปี เพื่อรับการรักษาตัวให้กลับมามีสุขภาพดี ก่อนที่จะส่งพวกมันกลับคืนสู่ผืนป่า และนั่นเป็นเป้าหมายหลักของโครงการแพร่พันธุ์สัตว์ในสวนสัตว์เช่นเดียวกัน โชคไม่ค่อยดีนัก ที่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำเช่นนั้นกับสัตว์ทุกประเภทโดยเฉพาะกับสัตว์ตระกูลแมวใหญ่ (เนื่องจากการถูกรุกรานพื้นที่อยู่อาศัยและการถูกคุกคามจากการล่า) อย่างไรก็ดี มีนกหลายพันธุ์ที่ถูกส่งกลับคืนสู่ธรรมชาติได้อย่างประสบความสำเร็จ ยกตัวอย่างเช่น นกเงือก นกกระเรียน นกตะกรุม นกตะกราม นกกาบบัว นกกระสาคอดำ (นกที่ใกล้จะสูญพันธุ์หมดแล้วในเมืองไทยเนื่องจากถูกรุกล้ำพื้นที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติของมัน) และด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีพระมหากรุณาโปรดเกล้าให้อนุรักษ์พันธุ์นกที่หายากอีกหลายชนิด เช่น ไก่ฟ้าหน้าเขียว ไก่ฟ้าสยาม และนกหว้า นอกเหนือไปจากนี้ ด้วยการศึกษาวิจัยอย่างต่อเนื่องและการร่วมมือขององค์กรสมิทโซเนี่ยนกับสวนสัตว์อื่นจากนานาชาติ ทำให้เกิดการผสมเทียมของสัตว์ป่าและมีโครงการณ์แพร่พันธุ์ที่ได้รับความสำเร็จในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวเกิดขึ้น ตอนนี้มีการเตรียมพื้นที่เพื่อจะส่งละองละมั่งหลายตัวกลับคืนสู่ป่าผืนใหญ่ ป่าที่ได้รับการยอมรับว่าจะเป็นพื้นที่หลบภัยของสัตว์ป่าได้ดีที่สุดคือที่ห้วยขาแข้ง จ.อุทัยธานี ซึ่งยูเนสโกได้ลงทะเบียนให้เป็นมรดกโลกแล้วตั้งแต่ปี ๑๙๙๑ ก่อนที่จะมีความพยายามเช่นนี้ขึ้น ละองละมั่งเป็นสัตว์ที่เชื่อว่าได้สูญพันธุ์ไปแล้วจากป่าของไทย หนึ่งในโครงกาณ์ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวคือโครงการณ์แพร่พันธุ์เสือลายเมฆ มีลูกสัตว์เกิดใหม่และรอดชีวิตอยู่ถึง ๕๗ ตัว (ลูกเสือลายเมฆสองตัวเพิ่งจะเกิดเมื่อวันที่ ๒ มีนาคม ๒๐๑๒) สวนสัตว์ได้รับการยอมรับจากทั่วโลกว่าเป็นสถานที่อนุรักษ์เสือลายเมฆไว้ได้ดีที่สุด สวนสัตว์เปิดเขาเขียวภายใต้การควบคุมขององค์การสวนสัตว์ในพระบรมราชูปถัมภ์แห่งประเทศไทยและการร่วมมือของสมิธโซเนียนองค์การสวนสัตว์สาธารณะนานาชาติ กับสวนสัตว์พอยน์ดิไฟเน้นและสวนสัตว์แนชวิวล์ในอเมริกา ได้ร่วมมือกันเพื่อนำความหวังที่จะอนุรักษ์สัตว์หายากพันธุ์นี้ให้ดำรงอยู่ต่อไป นอกเหนือจากลูกเสือลายเมฆที่ได้กล่าวถึงข้างบนแล้ว ภายในช่วงเวลา ๑๐ เดือน (นับตอนที่เขียนบทความนี้อยู่) ยังมีลูกสัตว์เกิดใหม่อีกหลายชนิดที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียว หลังจากที่พวกเราได้เปิดห้องภาพที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวแล้ว (ตั้งอยู่ตรงทางเข้าของกรงนกใหญ่ หากคุณจะมีโอกาสผ่านไปทางนั้น) ผมถูกถามว่าจะช่วยเก็บภาพลูกสัตว์เกิดใหม่และการพัฒนาในการเจริญเติบโตของพวกมันเพื่อเป็นเอกสารประกอบเก็บบันทึกข้อมูลได้หรือเปล่า และผมคงจะไม่ปฎิเสธแน่ๆ เป็นความสัตย์จริง ที่งานพวกนี้เป็นงานที่ผมทำด้วยความรัก และผมก็อยากจะแบ่งปันสิ่งที่ผมรักพวกนี้ออกไปด้วย เพราะมีความคิดเช่นนี้ ผมจึงได้สร้างเมนูเพิ่มเติมขึ้นอีกหลายข้อภายใต้หัวข้อของสัตว์แรกเกิดและลูกสัตว์ ที่ซึ่งคุณจะพบว่ามีข้อมูลและรายละเอียดสำหรับสัตว์เกิดใหม่อยู่โดยเฉพาะ แยกออกเป็นประเภท เช่นเดียวกับรูปถ่ายของพวกมัน โปรดทราบไว้ด้วยว่าความก้าวหน้าในงานเหล่านี้ (และงานต่อๆไปในอนาคต) จะถูกอัฟเดทข่าวคราวและภาพถ่ายใหม่ๆอยู่เสมอ (หากมีเรื่องที่จะแบ่งปัน) ผมได้แต่หวังว่าคุณจะมีความสุขกับเรื่องเหล่านี้มากเท่ากับที่ผมรู้สึก

Breeding Programmes

ตั้งแต่ปี ๑๙๙๔ ที่สวนสัคว์เปิดเขาเขียวกลายเป็นสถานที่ที่ป ...

Updated: Jul 16, 2012 7:45pm PST

Flight of the Gibbon : ตอนนี้หาความสนุกได้แล้วจากป่าฝนที่มีอายุยืนยาวถึง ๑,๕๐๐ ปีของเขาเขียว ด้วยการโหน สลิงบินสูงขึ้นไปในอากาศอยู่เหนือเหล่าต้นไม้สูง ประสบการณ์ตลอดวันสำหรับคนที่รักการใช้ชีวิตอย่างท้าทาย การผจญภัยทั้งวันที่คุณจะได้เปร่งเสียงร้องอย่างมีความสุข ๓-๔ ชั่วโมงบนท้องฟ้า บวกอาหารกลางวันหรืออาหารค่ำระดับ ๕ ดาว พร้อมกับอีกหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางสำรวจแม่น้ำหรือน้ำตก มีเจ้าหน้าที่ร่วมเดินทางและคอยให้คำแนะนำในสิ่งที่คุณอยากรู้ แบ่งปันความรู้จากเจ้าหน้าที่ในเรื่องภูมิปัญญาชาวบ้าน พืชในท้องถิ่น สัตว์ประจำท้องถิ่น และเรื่องเกี่ยวกับธรณีวิทยา ด้วยวิธีอันเป็นเอกลักษณ์ ที่จะทำให้คุณสามารถมองชีวิตการใช้ชีวิตในป่าด้วยทัศนะคติที่ต่างออกไป เราจะพาคุณขึ้นสูงสู่ท้องฟ้าด้วยวิธีอันชาญฉลาด สามชั่วโมงกับการผูกตัวเองกับสายเคเบิ้ลโหนตัวข้ามสะพานลอยฟ้าในระยะทางกว่า ๕ กิโลเมตร ไม่มีวิธีไหนที่คนรักธรรมชาติอย่างคุณ จะหาความตื่นเต้นจากการสำรวจป่าฝนในเขตร้อนไปได้ดีกว่าวิธีนี้อีกแล้ว ฟลายอ็อฟเดอะกิบบอน เป็นรูปแบบของการผจญภัยที่ได้รับการออกแบบให้มีความตื่นเต้นโดยทีมวิศวกรนานาชาติที่มีประสบการณ์มากกว่า ๒๕ ปีระดับสากล ฟลายอ็อฟเดอะกิบบอนรับรองเรื่องความปลอดภัย เพราะมีการตรวจรักษาสภาพเครื่องมือเสมอเพื่อให้อยู่ในสภาพปลอดภัยสูงสุดระดับโลก ทุกขั้นตอนถูกตรวจสอบเพื่อประสบการณ์อันปลอดภัยสูงสุดของลูกค้า การก่อสร้างทำขึ้นสามชั้น โดยสายสลิงแต่ละเส้นต่างเป็นอิสระต่อกัน โครงสร้างแข็งแรงสำหรับลูกค้าโดยไม่เป็นการทำลายต้นไม้ สถานที่ก่อสร้างได้รับการตรวจสอบหลายครั้งก่อนตัดสินใจโดยทีมงานวิศวกรที่จัดทำสายสลิงระดับโลกโดยคำนึงถึงความปลอดภัยสูงสุด เจ้าหน้าที่ประจำสถานีลอยฟ้าทุกคนได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวดสม่ำเสมอให้มีความแม่นยำที่สุด ตรวจสอบราคา สำรองที่เที่ยว และขอข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซด์ของฟลายอ็อฟเดอะกิบบอน.

Flight of the Gibbon

ตอนนี้หาความสนุกได้แล้วจากป่าฝนที่มีอายุยืนยาวถึง ๑,๕๐๐ ปี ...

Updated: Jul 16, 2012 7:57pm PST

es-ta-te Camping Resort :

es-ta-te Camping Resort

Updated: Jul 16, 2012 7:58pm PST

Getting to KKOZ : สวนสัตว์เปิดเขาเขียวตั้งอยู่ใน อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี  ระยะทางห่างอยู่ประมาณครึ่งทางระหว่างกรุงเทพกับเมืองพัทยา  เดินทางถึงได้ง่ายด้วยการใช้ถนนทางหลวงเลี่ยงเมืองชลบุรีหมายเลข ๗ จากกรุงเทพจะใช้เวลาเดินทางประมาณหนึ่งชั่วโมงโดยรถยนต์ หรือหากเดินทางจากพัทยาจะใช้เวลาประมาณ ๔๐ นาที View Larger Map นอกเสียจากว่าคุณคุ้นเคยกับการใช้ถนนในเมืองไทยดีอยู่แล้ว คุณอาจจะอยากติดต่อขอคำแนะนำจากJourney to the Jungle การเดินทางเข้าป่า พวกเขาสามารถจัดแพ็คเก็จทัวร์และหาที่พักในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวให้คุณด้วย หาข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซด์ของการเดินทางเข้าป่าJourney to the Jungle

Getting to KKOZ

สวนสัตว์เปิดเขาเขียวตั้งอยู่ใน อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี  ระยะทางห่า ...

Updated: Jul 16, 2012 8:04pm PST

About the Photography : ขบวนการสร้างภาพดิจิตอล ตั้งแต่ผมเริ่มพิมพ์รูปภาพออกขาย สิ่งหนึ่งที่ผมค่อยๆเห็นอย่างชัดเจนก็คือ ลูกค้าของผม มีน้อยคนนักที่จะเป็นช่างภาพตัวจริง ลูกค้าที่ถือกล้องมาด้วยส่วนมาก เพียงแค่ตั้งกล้องเพื่อเก็บภาพของครอบครัวและการเดินทางของพวกเขาเท่านั้น มันไม่ได้ทำให้ผมแปลกใจมากนัก เพราะต้องเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว ที่เหล่าช่างภาพที่กระตือรือล้นและช่างภาพระดับมืออาชีพทั้งหลาย ย่อมต้องการถ่ายภาพที่อาจจะคล้ายๆกับของผม หรืออาจจะเป็นภาพแปลกตาที่ต่างจากของผมอย่างสิ้นเชิงด้วยตัวเอง มากกว่าจะอยากซื้อภาพถ่ายด้วยฝีมือของคนอื่น พวกเขาอาจจะรู้สึกชื่นชอบและชื่นชมฝีมือของช่างภาพคนอื่นบ้าง แต่เมื่อนึกถึงการแขวนภาพถ่ายสักใบไว้ที่ฝาบ้านของตัวเอง มันก็เป็นเรื่องธรมชาติมาก ที่ช่างภาพส่วนมากต้องอยากแขวนภาพถ่ายฝีมือตัวเอง มันก็เลยเป็นเรื่องที่ทำให้ช่างภาพอย่างผมรู้สึกว่า โชคดีน้อยไปนิดนึง อีกเรื่องน่าสนใจที่ผมสังเกตุเห็นก็คือ ไม่มีลูกค้าคนไหนของผมเลยสักคน ที่ใส่ใจอยากจะรู้ว่า รูปภาพที่เขาจะซื้อ ได้ผ่านกระบวนการสร้างสรรค์อะไรมาบ้าง ไม่มีใครเคยถามภรรยาของผมหรือตัวผมเลยว่า “รูปนี้ผ่านการตบแต่งภาพมาบ้างหรือเปล่า” “นี่คุณคร็อบภาพมาจากของจริงเหรอ” หรือ “คุณตบแต่งภาพผ่านขบวนการสร้างภาพมามากน้อยแค่ไหน” สิ่งที่ชัดเจนที่สุดก็คือ ลูกค้ามักจะถามตัวเองด้วยคำถามประมาณว่า “ภาพนี้กำลังพูดอะไรกับฉันอยู่ และ ฉันชอบภาพนี้มากพอจนอยากจะเป็นเจ้าของมันหรือเปล่า” ถึงจะเล่าไปอย่างนั้น แต่ก็มีนักท่องเที่ยวหลายคนที่เข้ามาเยี่ยมชมห้องภาพของเรา และมีคำถามมากมายอย่างที่ช่างภาพที่กระตือรือล้นทั่วไปอยากจะรู้ มันเป็นคำถามที่เกี่ยวกับเรื่องเครื่องมือในการถ่ายภาพที่พวกเราใช้กันอยู่ วิธีการตั้งมุมกล้องอันหลากหลาย และเรื่องที่เกี่ยวกับขบวนการสร้างสรรค์ภาพถ่าย แต่ขอย้ำอีกทีนะครับ นักท่องเที่ยวกลุ่มนี้ เพียงแต่สนใจที่จะเรียนรู้วิธีการบางอย่าง ที่อาจจะช่วยให้พวกเขาได้ใช้ความสามารถ สร้างภาพถ่ายของตัวเองให้สะดุดตายิ่งขึ้นกว่าเดิม มันไม่ใช่คำถามที่ใช้ ก่อนการตัดสินใจจะซื้อภาพที่เขาชอบสักใบ พวกเขาถาม เพียงเพื่อสร้างความมั่นใจว่า ขบวนการสร้างภาพต่างๆที่พวกเขาเคยทำหรือทำอยู่ ไม่ได้ผิดพลาดจนเกินไปและเป็นที่ยอมรับได้ เมื่อเข้าใจอย่างนี้ ผมเลยอดสงสัยไม่ได้ว่า มันเป็นเรื่องจำเป็นมากแค่ไหน ที่ผมจะต้องหาคำอธิบายให้ได้เกี่ยวกับเว็บไซด์หน้านี้ หรือกับเว็บไซด์อื่นๆที่ซึ่งผมได้แสดงภาพถ่ายฝีมือของผมเอาไว้ เกี่ยวกับเรื่องที่ผมอาจลงมือไปบ้างเพื่อปรับปรุงรูปภาพสักใบของผม เอาตั้งแต่เปิดคอมพิวเตอร์ ไปจนถึงการเข้าสู่การพัฒนารูปภาพจนแล้วเสร็จ มีบางคนที่ผมเคยรู้จักแบบผ่านๆ มีความรู้สึกกับเรื่องนี้ประมาณว่า รายละเอียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับขบวนการสร้างภาพเป็นเรื่องที่จะต้องเปิดเผยให้คนดูรู้ทุกอย่าง หากช่างภาพต้องการจะแสดงความซื่อสัตย์ คนที่ถูกเรียกโดยทั่วไปว่า “คนเจ้าระเบียบ” คนที่ดูเหมือนจะรู้สึกว่า จะยอมซาบซึ้งความสวยงามของภาพและเห็นว่าภาพถ่ายใบนั้นมีคุณค่าอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อ  ภาพถ่ายใบนั้นจำลองเสมือนจริง ด้วยวิธีการที่ถูกนำมาเป็นภาพผ่านเลนส์โดยวิธีของกล้องเท่านั้น ทุกอย่างที่นอกเหนือจากนั้น ทั้งการขยายภาพอย่างน้อยที่สุด หรือการปรับแต่งสีในขบวนการสร้างภาพ จะถูกพิจารณาว่าเหมือนกับการทำบาป การคร็อปภาพถ่ายสักใบ เพราะต้องการให้ประเด็นในภาพนั้นชัดเจนขึ้นมาในกรอบ หรือการคร็อปเพื่อตบแต่งส่วนประกอบในภาพให้น่าดูขึ้นกว่าเดิมก็แทบจะเป็นการก่ออาชญากรรม เพื่อความเป็นธรรม คนเจ้าระเบียบส่วนมากกล่าวไว้ว่า พวกเขาไม่ถือ หากช่างภาพจะดำเนินการอะไรไปบ้างในขบวนการสร้างภาพของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นการคร็อปภาพจากของจริงมากน้อยแค่ไหนก็ตาม ตราบใดที่ ช่างภาพคนนั้นจะต้องรายงานรายละเอียด ทุกขั้นตอน และทุกอย่างที่ได้ทำกับรูปภาพ ทุกครั้งเมื่อนำภาพถ่ายออกจัดแสดง ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม มันมีแนวทางส่วนตัวบางอย่าง ที่ผมจะไม่ขอลงรายละเอียดกับภาพถ่ายของผม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับจริยธรรมในขณะที่ผมออกสนาม หรือเรื่องการทำงานระหว่างการนำเสนอผลผลิตของผม เมื่อต้องออกไปถ่ายภาพ ผมจะพยายามอย่างที่สุดที่จะให้ความเคารพต่อธรรมชาติเช่นเดียวกันกับต่อสัตว์ที่ผมจะถ่ายรูปเสมอ ส่วนในห้องมืดดิจิตอลของผม ผมก็ไม่เคยนำวิธีโคลนนิ่งส่วนประกอบสำคัญที่ไม่เคยมีอยู่ในภาพออริจินอนมาใช้เลย ไม่ว่าจะเป็นการจัดวางดวงจันทร์ที่ไม่เคยมีอยู่ หรือแสงสะท้อน (แคชไลท์) จากดวงตาที่มองไม่เห็นเพราะมันไม่มีแสงตกลงในเวลาเดียวกับตอนที่กดชัดเตอร์ปิด ครั้งเดียวที่ผมดัดแปลงรูปถ่ายใบหนึ่งจนเกินจริงคือกับภาพใบนี้ ผมคัดเลือกรูปนกเงือกที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้าสีขาวเรียบ มาวางทับบนภาพอีกใบหนึ่งที่ผมถ่ายไว้ก่อนหน้านี้ ซึ่งมันทำให้แบ็คกราวของภาพใหม่น่าดูยิ่งขึ้น มันเป็นเพียงภาพถ่ายใบเดียวของผม (จนถึงในตอนนี้) ที่ผ่านการตบแต่งด้วยวิธีนี้ และผมก็ทำเพียงเพราะอยากจะลองอะไรสนุกๆ มากกว่าที่จะมีเหตุผลอย่างอื่น และไม่ว่าผมจะแสดงภาพใบนี้ที่ไหน ผมก็จะให้ข้อมูลกับคนดูไว้อย่างชัดเจนว่า คุณกำลังมองท้องฟ้าคอมโพสิต (ประกอบด้วยส่วนประกอบอันแตกต่างจากภาพเดิม) มีช่างภาพสองคนที่ผมโปรดปรานมาก และผมขอยกย่องว่าเป็นศิลปินตัวจริง ผมชื่นชมงานของพวกเขาอย่างมาก ผมจะรู้สึกเบิกบานใจ และเกิดแรงบันดาลใจเสมอเมื่อเห็นงานที่พวกเขาทำ พวกเขาคือ มารีน่า คาโน

About the Photography

ขบวนการสร้างภาพดิจิตอล ตั้งแต่ผมเริ่มพิมพ์รูปภาพออกขาย ...

Updated: Jul 16, 2012 8:16pm PST

About This Site : ในที่สุด ผมก็ตัดสินใจที่จะไล่ล่าและใช้ชีวิตตามที่เคยวาดฝันไว้ยาวนานอย่างจริงจัง ผมหวลกลับไปสู่สถานที่สุดพิเศษในความคิด ที่ผมเคยเก็บกล่องมหาสมบัติของผมเอาไว้ ผมนั่งลงและปัดฝุ่นก่อนที่จะเปิดกล่องออกมา ผมมองเห็นความคิดและความฝันแยกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยเหมือนภาพชิ้นส่วนของจิ๊กซอว์ บางชิ้นใหญ่กว่าชิ้นอื่นมาก มันทำให้ผมจดจำได้ถึงความฝันยิ่งใหญ่ที่ตัวเองเคยใฝ่ฝันไว้เนิ่นนาน มีบางชิ้นส่วนของความฝันที่เล็กกว่าชิ้นอื่นๆ และถึงแม้ผมจะไม่สามารถจดจำได้ทั้งหมดว่าผมเคยคิดฝันอะไรไว้บ้าง แต่ผมก็รู้สึกว่า ความคิดทุกอย่างของผมเป็นส่วนประกอบสำคัญที่จะทำให้ภาพของผลลัพธ์สุดท้ายออกมายิ่งใหญ่และงดงามเกินกว่าที่ผมจะสามารถจินตนาการได้ น่าเสียดายที่บนฝากล่องมหาสมบัติของผมไม่มีตัวช่วยอธิบายให้ผมสามารถเข้าใจทุกอย่างหรือใช้เป็นแผนที่นำทางได้เลย ผมได้แต่พยายามลองต่อชิ้นส่วนภาพทั้งหมดในกล่องดู เริ่มต้นจากชิ้นใหญ่ๆก่อน แล้วก็ค่อยๆต่อชิ้นอื่นๆตามมา หวังว่าอีกไม่นาน ผมจะต่อภาพในฝันได้จนสมบูรณ์ ผมเริ่มต้นด้วยการถ่ายภาพ เสร็จแล้วก็จัดตั้งเว็บไซด์ขึ้นเพื่อแสดงภาพถ่ายของผม สองสามเดือนหลังจากนั้น ผมก็ได้เปิดห้องภาพขึ้นที่สวนสัตว์เปิดเขาเขียวมันเป็นสถานที่ที่ผมเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากจะร่วมงานด้วย ตั้งแต่ครั้งแรกที่ผมได้ไปเยี่ยมชมสวนสัตว์แห่งนี้เป็นครั้งแรกในปี ๑๙๙๐ ภาพในฝันชิ้นสำคัญของผมกลายเป็นความจริงบ้างแล้วอย่างสวยงาม แน่นอนที่เป้าหมายหนี่งของเราในการเปิดห้องภาพขึ้นในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวเพราะต้องการจะขายภาพเลี้ยงชีพ แต่เราก็ยังมีเป้าหมายและเหตุผลอย่างอื่นที่มีคุณค่าต่อเราสำหรับการอยู่ที่นั่นด้วย ผมระลึกถึงความฝันยิ่งใหญ่อีกหลายอย่างที่ผมเคยมี มันเป็นความตั้งใจของผมที่อยากจะมีส่วนช่วยทำให้สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายมากขึ้น (ทั้งในเมืองไทยและต่างประเทศ) ให้ทุกคนได้รู้ว่าที่นี่เป็นแหล่งรวบรวมความรู้ เป็นศูนย์วิจัย และแหล่งอนุรักษ์สัตว์ป่าที่สำคัญมาก ผมต้องการให้โลกรับรู้ถึงการดูแลสวัสดิภาพของสัตว์ และโครงการณ์แพร่พันธุ์ หลากหลายที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงจนได้รับความยอมรับจากทั่วโลกที่สวนสัตว์แห่งนี้ทำอยู่ และผมอยากจะหาเงินกองทุนเพื่อช่วยสมทบทุนให้สวนสัตว์เปิดเขาเขียวสามารถพัฒนาสวนสัตว์ที่แสนจะวิเศษแห่งนี้ได้อย่างต่อเนื่อง เพื่อประโยชน์สูงสุดของพวกสัตว์ที่อยู่ในความดูแลของพวกเขา หากคุณได้อ่านบทแนะนำของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว ไปบ้างแล้ว คุณจะรู้ว่า สวนสัตว์เปิดเขาเขียวเป็นสวนสัตว์เปิดที่ใหญ่ที่สุดในโลก มีพื้นที่กว่า ๕,๐๐๐ ไร่ (๒,๐๐๐ เอเคอร์ โดยประมาณ) และมีการใช้ประโยชน์จากพื้นที่เพียงประมาณ ๑๐ เปอร์เซ็นต์จากพื้นที่ทั้งหมดเพื่อสัตว์ในสวนสัตว์เท่านั้น เขาเขียว(ภูเขาเขียว)เป็นแหล่งสุดท้ายที่มีป่าไม้สมบูรณ์เขียวชอุ่มตลอดปี เป็นป่าฝน และเป็นป่าเขตร้อนของจังหวัดชลบุรี พื้นที่ส่วนใหญ่ของที่นี่ควรจะถูกรักษาสภาพไว้สำหรับนกและสัตว์ป่าทั้วไปเพื่อให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างธรรมชาติ ที่ดินในสวนสัตว์เปิดเขาเขียวที่ใช้ประโยชน์ไปเพื่อสัตว์เป็นพื้นที่เพียงส่วนน้อยเท่านั้น มันยังจะสามารถขยายพื้นที่ใช้สอยออกไปได้อีกมาก หนึ่งในความฝันอันยิ่งใหญ่ของผมคือ ผมอยากจะสร้างงานอะไรสักอย่างที่ผลลัพธ์ของมันจะช่วยให้สวนสัตว์เปิดเขาเขียวสามารถใช้พื้นที่บางส่วนของเขาสร้างที่อยู่ที่กว้างใหญ่ขึ้นให้สัตว์ที่อยู่ในความคุ้มครองของพวกเขา โดยที่พยายามรักษาสิ่งแวดล้อมและพรรณพืชไว้คงเดิมให้มากที่สุด ซึ่งมันจะสร้างสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัยที่ดียิ่งขึ้นสำหรับสัตว์ที่พวกเขาจะเลือกให้อยู่ที่นั่น เสือลายเมฆ เป็นสัตว์ที่ผมชื่นชอบมากที่สุดในจำนวนสัตว์ทุกชนิด และสวนสัตว์เปิดเขาเขียวก็มีประชากรของพวกมันอยู่มากกว่า ๓๐ ตัว พวกมันเป็นสัตว์ตระกูลแมวที่สวยงามแต่ก็มีเรื่องเศร้าอยู่ด้วย (พวกมันถูกจัดให้อยู่ในแผนการอนุรักษ์ระดับต่ำ จากสหภาพนานาชาติเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติและทรัพยากรธรรมชาติ ก่อนที่พวกมันจะสูญพันธุ์หมดไป) เป้าหมายแรกของผมคืออยากจะช่วยหาเงินเข้ากองทุนเพื่อสมทบโครงการณ์ของท่านผู้อำนวยการสวนสัตว์เปิดเขาเขียว คุณสุริยาคาดหวังเอาไว้ว่าจะออกแบบและก่อสร้างที่อยู่ใหม่ที่เหมาะสมและกว้างขวางกว่าเดิมให้กับพวกเสือลายเมฆ พวกมันบางส่วนที่ไม่ได้อยู่ในโครงการณ์แพร่พันธุ์ รายได้ส่วนหนึ่งจากการขายภาพของผมถูกแบ่งให้กับสวนสัตว์เปิดเขาเขียว เพื่องานดีๆที่ที่นี่กำลังทำกันอยู่ และเมื่อไม่นานมานี้ ผมก็ได้รับการอนุมัติให้สามารถเข้าถ่ายภาพเหล่าเสือลายเมฆของพวกเขาได้อย่างใกล้ชิด ผมมีเจตนาที่จะใช้เหล่าภาพถ่ายที่ดีที่สุดของผมจัดนิทรรศการเพื่อการกุศลขึ้นมาที่กรุงเทพ หรืออาจจะเป็นที่จังหวัดอื่นด้วยทั่วเมืองไทย ด้วยความหวังว่าผมจะสามารถหาเงินทุนที่จำเป็นเพื่อช่วยสร้างสถานที่อยู่ใหม่ให้กับเหล่าเสือลายเมฆ มีคำพูดว่า มันจะต้องใช้เวลากับเรื่องดีๆทุกอย่าง แต่ด้วยความตั้งใจจริงของพวกเรา ผมว่าเรามีภาพชัดเจนของสิ่งที่เราอยากจะสร้างสรรค์แล้วล่ะ พวกเสือลายเมฆก็คงจะมีความสุขมากกับสภาพแวดล้อมใหม่ของพวกมันเหมือนกัน พวกเราต้องมุ่งมั่นสู่เป้าหมาย และเดินหน้าด้วยความมั่นใจว่าพวกเราจะสามารถเปลี่ยนภาพฝันนี้ให้เป็นความจริงให้ได้ หัวข้อของหน้านี้ถูกตั้งว่า “เกี่ยวกับเว็บไซด์นี้” เพราะผมต้องการให้เกิดความชัดเจนกับคุณคนอ่านที่รัก ว่าผมตั้งใจสร้างเว็บหน้านี้ขึ้นมาเพื่ออะไร อย่างที่กล่าวไว้ข้างต้น ตอนแรกมันเป็นแค่สถานที่ที่คนอื่นจะได้เห็นภาพถ่ายของผม แต่เมื่อชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ในความฝันของผมเริ่มต่อกันจนเห็นเป็นรูปร่างขึ้นมา เว็บไซด์นี้ก็มีการพัฒนาไปไกลมากกว่าเดิม มันมีความหมายต่อการนำความตระหนักรู้และการสำนึกถึงของขวัญล้ำค่าจากธรรมชาติกลับคืนมา มันเป็นแรงบันดาลใจ และจะมอบความกล้าหาญให้ผู้คนอยากทำอะไรสักอย่างที่ทำได้ เพื่อปกป้องและอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าซึ่งเป็นมรดกจากธรรมชาติของเราด้วยความภาคภูมิใจ เว็บไซด์นี้เป็นการทำงานให้คืบหน้าอย่างต่อเนื่อง สุดยอดภรรยาของผม “คุณปูเป้” ตอนนี้ช่วยเหลือผมด้วยการแปลทุกอย่างให้เป็นภาษาไทย ส่วนผมก็พยายามที่จะดึงดูดและยกระดับความสนใจต่อสวนสวนสัตว์เปิดเขาเขียวและต่อสัตว์ทั่วไปกับชาวโลก จุดประสงค์ใหญ่ของผม เพื่อกระตุ้นความตระหนักรู้ ความให้การสนใจ และการเรียนรู้เพื่อให้เกิดสำนึก และเกิดความรักต่อสัตว์ โดยเฉพาะกับสัตว์ที่มีความเสี่ยง และสัตว์ที่ใกล้จะสูญพันธุ์ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในเมืองไทย ผมหวังว่า จะสามารถปลุกเร้าความรู้สึกภาคภูมิใจของคนไทยที่มีต่อสัตว์ที่มีถิ่นกำเนิดในเมืองไทยขึ้นมาได้ มันเป็นเรื่องที่คนไทยควรจะภูมิใจอย่างแท้จริง ในส่วนของผม นอกจากจะเฝ้ารอเพื่อจะได้จับภาพและเพิ่มจำนวนภาพอันงดงามและน่าอบอุ่นใจของบรรดาเสือลายเฆษอันเป็นที่รักแล้ว อีกไม่นานผมจะเริ่มเขียนบล็อคขึ้นมาอีกด้วย เพื่อให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเสือลายเมฆ (และสัตว์อื่นที่ผมโปรดปรานในสวนสัตว์เปิดเขาเขียว) พร้อมกับลงรูปถ่ายใหม่ๆที่ผมถ่ายได้ ผมจะบอกเล่าความคืบหน้าเรื่องการจะก่อสร้างที่อยู่ใหม่ให้กับเสือลายเมฆและเรื่องอื่นๆที่ผมอาจจะนึกได้ด้วย ผมยังมีเรื่องให้คุณตามอ่านอีกเยอะ สำหรับตอนนี้ ขอบคุณมากนะครับที่สละเวลาของคุณอ่านบทความข้างบนนี้

About This Site

ในที่สุด ผมก็ตัดสินใจที่จะไล่ล่าและใช้ชีวิตตามที่เคยวาดฝันไว ...

Updated: Jul 16, 2012 8:21pm PST